ประมวลรัษฎากร: คลังข้อสอบฝึกทำ ชุดที่ 1

ตามมาตรา 29 (1) การอุทธรณ์การประเมินของอำเภอต่อเจ้าพนักงานประเมินต้องยื่นภายในกำหนดเท่าใด

• A. ภายในกำหนด 15 วัน นับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน ✓
• B. ภายในกำหนด 7 วัน นับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน
• C. ภายในกำหนด 30 วัน นับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน
• D. ภายในกำหนด 45 วัน นับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ภายในกำหนด 15 วัน นับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน" มาตรา 29 (1) กำหนดให้อุทธรณ์การประเมินของอำเภอต่อเจ้าพนักงานประเมินภายในกำหนด 15 วัน นับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ภายในกำหนด 7 วัน นับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน" ผิด: มาตรา 29 (1) กำหนดระยะเวลาไว้ 15 วัน มิใช่ 7 วัน • "ภายในกำหนด 30 วัน นับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน" ผิด: มาตรา 29 (1) ระบุว่าให้ยื่นภายในกำหนด 15 วัน มิใช่ 30 วัน • "ภายในกำหนด 45 วัน นับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน" ผิด: มาตรา 29 (1) กำหนดไว้ 15 วัน มิใช่ 45 วัน อ้างอิงตัวบท มาตรา 29: “ให้อุทธรณ์การประเมินของอำเภอต่อเจ้าพนักงานประเมินภายในกำหนด 15 วัน นับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน”

มาตรา 29: “ให้อุทธรณ์การประเมินของอำเภอต่อเจ้าพนักงานประเมินภายในกำหนด 15 วัน นับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน”

ข้อใดถูกต้องเกี่ยวกับคำวินิจฉัยอุทธรณ์ตามมาตรา 34 แห่งประมวลรัษฎากร

• A. ให้ทำเป็นหนังสือแต่ไม่ต้องส่งไปยังผู้อุทธรณ์
• B. ให้ทำเป็นหนังสือและให้ส่งไปยังผู้อุทธรณ์ ✓
• C. ไม่ต้องทำเป็นหนังสือและไม่ต้องส่งไปยังผู้อุทธรณ์
• D. ให้ทำด้วยวาจาและให้ส่งไปยังผู้อุทธรณ์

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ให้ทำเป็นหนังสือและให้ส่งไปยังผู้อุทธรณ์" มาตรา 34 กำหนดว่า คำวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์ตามมาตรา 29 หรือมาตรา 30 ให้ทำเป็นหนังสือและให้ส่งไปยังผู้อุทธรณ์ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ให้ทำเป็นหนังสือแต่ไม่ต้องส่งไปยังผู้อุทธรณ์" ผิด: มาตรา 34 กำหนดให้ส่งคำวินิจฉัยอุทธรณ์ไปยังผู้อุทธรณ์ • "ไม่ต้องทำเป็นหนังสือและไม่ต้องส่งไปยังผู้อุทธรณ์" ผิด: มาตรา 34 กำหนดทั้งให้ทำเป็นหนังสือและให้ส่งไปยังผู้อุทธรณ์ • "ให้ทำด้วยวาจาและให้ส่งไปยังผู้อุทธรณ์" ผิด: มาตรา 34 กำหนดให้คำวินิจฉัยอุทธรณ์ทำเป็นหนังสือ อ้างอิงตัวบท มาตรา 34: “คำวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์ตามมาตรา 29 หรือมาตรา 30 ให้ทำเป็นหนังสือ” มาตรา 34: “ให้ทำเป็นหนังสือและให้ส่งไปยังผู้อุทธรณ์”

มาตรา 34: “คำวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์ตามมาตรา 29 หรือมาตรา 30 ให้ทำเป็นหนังสือ”

ผู้กระทำความผิดตามมาตรา 36 แห่งประมวลรัษฎากร ต้องระวางโทษอย่างไร

• A. จำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินสี่พันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• B. จำคุกไม่เกินสองเดือน หรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• C. จำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ✓
• D. จำคุกไม่เกินสองเดือน หรือปรับไม่เกินสี่พันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" มาตรา 36 กำหนดให้ผู้กระทำความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "จำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินสี่พันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: มาตรา 36 กำหนดโทษปรับไม่เกินสองพันบาท มิใช่สี่พันบาท • "จำคุกไม่เกินสองเดือน หรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: มาตรา 36 กำหนดโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน มิใช่สองเดือน • "จำคุกไม่เกินสองเดือน หรือปรับไม่เกินสี่พันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: มาตรา 36 กำหนดโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินสองพันบาท อ้างอิงตัวบท มาตรา 36: “ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน” มาตรา 36: “หรือปรับไม่เกินสองพันบาท” มาตรา 36: “หรือทั้งจำทั้งปรับ”

มาตรา 36: “ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน”

ตามมาตรา 37 ผู้กระทำการตามที่บัญญัติไว้ต้องระวางโทษจำคุกเท่าใด

• A. จำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงเจ็ดปี
• B. จำคุกตั้งแต่หนึ่งเดือนถึงเจ็ดปี
• C. จำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงห้าปี
• D. จำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงเจ็ดปี ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงเจ็ดปี" มาตรา 37 บัญญัติให้ผู้กระทำการตามที่ระบุต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงเจ็ดปี และปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงสองแสนบาท ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "จำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงเจ็ดปี" ผิด: มาตรา 37 กำหนดโทษจำคุกขั้นต่ำไว้ที่สามเดือน ไม่ใช่หกเดือน • "จำคุกตั้งแต่หนึ่งเดือนถึงเจ็ดปี" ผิด: มาตรา 37 กำหนดโทษจำคุกขั้นต่ำไว้ที่สามเดือน ไม่ใช่หนึ่งเดือน • "จำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงห้าปี" ผิด: มาตรา 37 กำหนดโทษจำคุกขั้นสูงไว้ที่เจ็ดปี ไม่ใช่ห้าปี อ้างอิงตัวบท มาตรา 37: “ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงเจ็ดปี”

มาตรา 37: “ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงเจ็ดปี”

ผู้ใดโดยเจตนาไม่ยื่นรายการที่ต้องยื่นตามลักษณะนี้เพื่อหลีกเลี่ยงการเสียภาษีอากร ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินกี่ปีตามมาตรา 37 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร

• A. จำคุกไม่เกินหนึ่งปี ✓
• B. จำคุกไม่เกินห้าปี
• C. จำคุกไม่เกินสามปี
• D. จำคุกไม่เกินสองปี

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกไม่เกินหนึ่งปี" มาตรา 37 ทวิ กำหนดให้ผู้กระทำดังกล่าวต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "จำคุกไม่เกินห้าปี" ผิด: มาตรา 37 ทวิ กำหนดโทษจำคุกสูงสุดไว้ไม่เกินหนึ่งปี มิใช่ห้าปี • "จำคุกไม่เกินสามปี" ผิด: มาตรา 37 ทวิ ระบุว่า “ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี” มิใช่สามปี • "จำคุกไม่เกินสองปี" ผิด: มาตรา 37 ทวิ กำหนดให้จำคุกไม่เกินหนึ่งปี มิใช่สองปี อ้างอิงตัวบท มาตรา 37 ทวิ: “ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี”

มาตรา 37 ทวิ: “ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี”

ตามมาตรา 12 ตรี การดำเนินการตาม (1) หรือ (2) ต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่ากี่วันนับแต่วันได้รับหมายเรียกหรือคำสั่ง

• A. ไม่น้อยกว่าห้าวัน
• B. ไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน ✓
• C. ไม่น้อยกว่าสิบห้าวัน
• D. ไม่น้อยกว่าสามวัน

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน" มาตรา 12 ตรี กำหนดให้การดำเนินการตาม (1) หรือ (2) ต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าเจ็ดวันนับแต่วันได้รับหมายเรียกหรือคำสั่ง ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ไม่น้อยกว่าห้าวัน" ผิด: มาตรา 12 ตรี กำหนดว่า “ต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน” • "ไม่น้อยกว่าสิบห้าวัน" ผิด: มาตรา 12 ตรี กำหนดว่า “ต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน” • "ไม่น้อยกว่าสามวัน" ผิด: มาตรา 12 ตรี กำหนดว่า “ต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน” อ้างอิงตัวบท มาตรา 12 ตรี: “การดำเนินการตาม (1) หรือ (2) ต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าเจ็ดวันนับแต่วันได้รับหมายเรียกหรือคำสั่ง”

มาตรา 12 ตรี: “การดำเนินการตาม (1) หรือ (2) ต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าเจ็ดวันนับแต่วันได้รับหมายเรียกหรือคำสั่ง”

ตามมาตรา 9 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร เว้นแต่จะมีบทบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น หากต้องตีราคาทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดเป็นเงิน ให้ถือราคาในวันใด

• A. วันก่อนวันที่ได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์นั้น
• B. วันสิ้นเดือนที่ได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์นั้น
• C. วันที่ได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์นั้น ✓
• D. วันสิ้นปีที่ได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์นั้น

Explanation: คำตอบที่ถูก: "วันที่ได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์นั้น" มาตรา 9 ทวิ กำหนดว่า เว้นแต่จะมีบทบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น หากต้องตีราคาทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดเป็นเงิน ให้ถือราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์นั้น ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "วันก่อนวันที่ได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์นั้น" ผิด: มาตรา 9 ทวิ กำหนดให้ถือราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์นั้น • "วันสิ้นเดือนที่ได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์นั้น" ผิด: แหล่งข้อมูลระบุวันที่ได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์นั้น มิใช่วันสิ้นเดือน • "วันสิ้นปีที่ได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์นั้น" ผิด: แหล่งข้อมูลระบุวันที่ได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์นั้น มิใช่วันสิ้นปี อ้างอิงตัวบท มาตรา 9 ทวิ: “ให้ถือราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์นั้น”

มาตรา 9 ทวิ: “ให้ถือราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์นั้น”

ข้อใดถูกต้องตามมาตรา 83/2 แห่งประมวลรัษฎากร

• A. บุคคลดังกล่าวไม่มีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการและชำระภาษีเช่นเดียวกับผู้ประกอบการจดทะเบียน
• B. บุคคลดังกล่าวมีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการ แต่ไม่มีหน้าที่ชำระภาษีเช่นเดียวกับผู้ประกอบการจดทะเบียน
• C. บุคคลดังกล่าวมีหน้าที่ชำระภาษี แต่ไม่มีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการเช่นเดียวกับผู้ประกอบการจดทะเบียน
• D. ผู้มีหน้าที่เสียภาษีตามมาตรา 82/1 (1) (3) (4) หรือ (5) และมาตรา 82/2 มีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการและชำระภาษีเช่นเดียวกับผู้ประกอบการจดทะเบียน ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผู้มีหน้าที่เสียภาษีตามมาตรา 82/1 (1) (3) (4) หรือ (5) และมาตรา 82/2 มีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการและชำระภาษีเช่นเดียวกับผู้ประกอบการจดทะเบียน" มาตรา 83/2 กำหนดให้ผู้มีหน้าที่เสียภาษีตามมาตรา 82/1 (1) (3) (4) หรือ (5) และมาตรา 82/2 ยื่นแบบแสดงรายการและชำระภาษีเช่นเดียวกับผู้ประกอบการจดทะเบียน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "บุคคลดังกล่าวไม่มีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการและชำระภาษีเช่นเดียวกับผู้ประกอบการจดทะเบียน" ผิด: มาตรา 83/2 ระบุว่าบุคคลดังกล่าวมีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการและชำระภาษีเช่นเดียวกับผู้ประกอบการจดทะเบียน • "บุคคลดังกล่าวมีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการ แต่ไม่มีหน้าที่ชำระภาษีเช่นเดียวกับผู้ประกอบการจดทะเบียน" ผิด: มาตรา 83/2 กำหนดให้มีหน้าที่ทั้งยื่นแบบแสดงรายการและชำระภาษีเช่นเดียวกับผู้ประกอบการจดทะเบียน • "บุคคลดังกล่าวมีหน้าที่ชำระภาษี แต่ไม่มีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการเช่นเดียวกับผู้ประกอบการจดทะเบียน" ผิด: มาตรา 83/2 กำหนดให้มีหน้าที่ทั้งยื่นแบบแสดงรายการและชำระภาษีเช่นเดียวกับผู้ประกอบการจดทะเบียน อ้างอิงตัวบท มาตรา 83/2: “ผู้มีหน้าที่เสียภาษีตามมาตรา 82/1 (1) (3) (4) หรือ (5) และมาตรา 82/2 มีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการและชำระภาษีเช่นเดียวกับผู้ประกอบการจดทะเบียน”

มาตรา 83/2: “ผู้มีหน้าที่เสียภาษีตามมาตรา 82/1 (1) (3) (4) หรือ (5) และมาตรา 82/2 มีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการและชำระภาษีเช่นเดียวกับผู้ประกอบการจดทะเบียน”

ตามมาตรา 84 กรณียื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมเพราะแบบเดิมไม่ถูกต้องครบถ้วน ผู้ประกอบการจดทะเบียนมีสิทธิขอคืนเครดิตภาษีพร้อมกับการดำเนินการใด

• A. การยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมนั้น ✓
• B. การยื่นแบบแสดงรายการภาษีของเดือนภาษีถัดไป
• C. การยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมครั้งถัดไป
• D. การยื่นแบบแสดงรายการภาษีของเดือนภาษีเดิมเท่านั้น

Explanation: คำตอบที่ถูก: "การยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมนั้น" มาตรา 84 กำหนดว่า หากยื่นแบบเพิ่มเติมเพราะแบบเดิมไม่ถูกต้องครบถ้วนตามมาตรา 83/4 ผู้ประกอบการจดทะเบียนมีสิทธิขอคืนพร้อมกับการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมนั้น ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "การยื่นแบบแสดงรายการภาษีของเดือนภาษีถัดไป" ผิด: มาตรา 84 ระบุให้ขอคืนพร้อมกับการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมนั้น มิใช่แบบของเดือนภาษีถัดไป • "การยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมครั้งถัดไป" ผิด: มาตรา 84 ระบุให้ขอคืนพร้อมกับการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมนั้น ไม่ใช่การยื่นครั้งถัดไป • "การยื่นแบบแสดงรายการภาษีของเดือนภาษีเดิมเท่านั้น" ผิด: มาตรา 84 กำหนดข้อยกเว้นกรณีแบบเดิมไม่ถูกต้องครบถ้วนว่า ให้มีสิทธิขอคืนพร้อมกับการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมนั้น อ้างอิงตัวบท มาตรา 84: “เว้นแต่ในกรณีที่มีการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมเพราะการยื่นแบบแสดงรายการภาษีไม่ถูกต้องครบถ้วนตามมาตรา 83/4 ก็ให้มีสิทธิขอคืนพร้อมกับการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมนั้น”

มาตรา 84: “เว้นแต่ในกรณีที่มีการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมเพราะการยื่นแบบแสดงรายการภาษีไม่ถูกต้องครบถ้วนตามมาตรา 83/4 ก็ให้มีสิทธิขอคืนพร้อมกับการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมนั้น”

ตามมาตรา 35 ตรี ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามมาตรา 71 ตรี หรือยื่นรายงาน เอกสาร หรือหลักฐานโดยแสดงข้อมูลไม่ถูกต้องครบถ้วนโดยไม่มีเหตุอันสมควร ต้องระวางโทษอย่างไร

• A. ปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท
• B. ปรับไม่เกินสองแสนบาท ✓
• C. ปรับไม่เกินสามแสนบาท
• D. ปรับไม่เกินห้าแสนบาท

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ปรับไม่เกินสองแสนบาท" มาตรา 35 ตรีกำหนดว่า ผู้กระทำดังกล่าวโดยไม่มีเหตุอันสมควรต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองแสนบาท ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท" ผิด: มาตรา 35 ตรีกำหนดให้ปรับไม่เกินสองแสนบาท มิใช่หนึ่งแสนบาท • "ปรับไม่เกินสามแสนบาท" ผิด: มาตรา 35 ตรีระบุจำนวนค่าปรับสูงสุดไว้ที่สองแสนบาท มิใช่สามแสนบาท • "ปรับไม่เกินห้าแสนบาท" ผิด: ข้อความในมาตรา 35 ตรีกำหนดโทษปรับไม่เกินสองแสนบาท มิใช่ห้าแสนบาท อ้างอิงตัวบท มาตรา 35 ตรี: “ต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองแสนบาท”

มาตรา 35 ตรี: “ต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองแสนบาท”

ตามมาตรา 10 ตรี ในกรณีความตกลงหรืออนุสัญญาเพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อนและการป้องกันการเลี่ยงรัษฎากร ข้อใดกล่าวถูกต้องเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนข้อมูลที่ได้มาโดยหน้าที่ราชการ

• A. ระเบียบการแลกเปลี่ยนข้อมูลอาจขัดกับบทบัญญัติและเงื่อนไขของความตกลงหรืออนุสัญญาได้
• B. การแลกเปลี่ยนข้อมูลดังกล่าวไม่ต้องเป็นไปตามระเบียบที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด
• C. อธิบดีมีอำนาจแลกเปลี่ยนข้อมูลดังกล่าวกับเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจอีกฝ่ายหนึ่ง ✓
• D. กฎหมายห้ามอธิบดีแลกเปลี่ยนข้อมูลดังกล่าวกับเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจอีกฝ่ายหนึ่ง

Explanation: คำตอบที่ถูก: "อธิบดีมีอำนาจแลกเปลี่ยนข้อมูลดังกล่าวกับเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจอีกฝ่ายหนึ่ง" มาตรา 10 ตรี ให้อธิบดีมีอำนาจแลกเปลี่ยนข้อมูลที่ได้มาโดยหน้าที่ราชการกับเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจอีกฝ่ายหนึ่ง โดยการแลกเปลี่ยนต้องเป็นไปตามระเบียบที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ระเบียบการแลกเปลี่ยนข้อมูลอาจขัดกับบทบัญญัติและเงื่อนไขของความตกลงหรืออนุสัญญาได้" ผิด: มาตรา 10 ตรี กำหนดว่าระเบียบดังกล่าวต้องสอดคล้องกับบทบัญญัติและเงื่อนไขของความตกลงหรืออนุสัญญานั้น • "การแลกเปลี่ยนข้อมูลดังกล่าวไม่ต้องเป็นไปตามระเบียบที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด" ผิด: มาตรา 10 ตรี กำหนดให้การแลกเปลี่ยนข้อมูลเป็นไปตามระเบียบที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด • "กฎหมายห้ามอธิบดีแลกเปลี่ยนข้อมูลดังกล่าวกับเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจอีกฝ่ายหนึ่ง" ผิด: มาตรา 10 ตรี ระบุว่าอธิบดีมีอำนาจแลกเปลี่ยนข้อมูลที่ได้มาโดยหน้าที่ราชการกับเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจอีกฝ่ายหนึ่ง อ้างอิงตัวบท มาตรา 10 ตรี: “ให้อธิบดีในฐานะผู้แทนเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจที่ได้รับมอบหมายตามความตกลง หรืออนุสัญญาเพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อน และการป้องกันการเลี่ยงรัษฎากรที่รัฐบาลไทยได้ทำไว้ หรือจะได้ทำกับรัฐบาลต่างประเทศ มีอำนาจแลกเปลี่ยนข้อมูลที่ได้มาโดยหน้าที่ราชการตามลักษณะนี้ กับเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจอีกฝ่ายหนึ่ง”

มาตรา 10 ตรี: “ให้อธิบดีในฐานะผู้แทนเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจที่ได้รับมอบหมายตามความตกลง หรืออนุสัญญาเพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อน และการป้องกันการเลี่ยงรัษฎากรที่รัฐบาลไทยได้ทำไว้ หรือจะได้ทำกับรัฐบาลต่างประเทศ มีอำนาจแลกเปลี่ยนข้อมูลที่ได้มาโดยหน้าที่ราชการตามลักษณะนี้ กับเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจอีกฝ่ายหนึ่ง”

ข้อใดอธิบายผลของมาตรา 6 ได้ถูกต้อง เมื่อคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคลเป็นผู้มีหน้าที่ตามประมวลรัษฎากร

• A. ไม่มีผู้รับผิดชอบเพราะคณะบุคคลนั้นมิใช่นิติบุคคล
• B. ให้สมาชิกทุกคนของคณะนั้นร่วมกันเป็นผู้รับผิดชอบ
• C. ให้คณะบุคคลนั้นเป็นผู้รับผิดชอบเองแม้มิใช่นิติบุคคล
• D. ให้ผู้อำนวยการหรือผู้จัดการคณะนั้นเป็นผู้รับผิดชอบ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ให้ผู้อำนวยการหรือผู้จัดการคณะนั้นเป็นผู้รับผิดชอบ" มาตรา 6 บัญญัติว่า ในกรณีที่คณะบุคคลเป็นผู้มีหน้าที่และคณะนั้นมิใช่นิติบุคคล ให้ผู้อำนวยการหรือผู้จัดการคณะนั้นเป็นผู้รับผิดชอบ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ไม่มีผู้รับผิดชอบเพราะคณะบุคคลนั้นมิใช่นิติบุคคล" ผิด: มาตรา 6 ยืนยันให้ผู้อำนวยการหรือผู้จัดการคณะนั้นเป็นผู้รับผิดชอบในกรณีดังกล่าว • "ให้สมาชิกทุกคนของคณะนั้นร่วมกันเป็นผู้รับผิดชอบ" ผิด: มาตรา 6 กำหนดเฉพาะว่า “ให้ผู้อำนวยการหรือผู้จัดการคณะนั้นเป็นผู้รับผิดชอบ” มิได้กำหนดให้สมาชิกทุกคนร่วมกันรับผิดชอบ • "ให้คณะบุคคลนั้นเป็นผู้รับผิดชอบเองแม้มิใช่นิติบุคคล" ผิด: มาตรา 6 กำหนดให้ผู้อำนวยการหรือผู้จัดการคณะนั้นเป็นผู้รับผิดชอบ ไม่ใช่ให้คณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคลรับผิดชอบเอง อ้างอิงตัวบท มาตรา 6: “ให้ผู้อำนวยการหรือผู้จัดการคณะนั้นเป็นผู้รับผิดชอบ”

มาตรา 6: “ให้ผู้อำนวยการหรือผู้จัดการคณะนั้นเป็นผู้รับผิดชอบ”

ข้อใดอธิบายผลของการกำหนดช่วงเวลาภาษีโดยพระราชกฤษฎีกาตามมาตรา 83/1 ได้ถูกต้อง

• A. แต่ละช่วงเวลาภาษีมีกำหนดไม่เกินสามเดือน และให้ถือเป็นเดือนภาษีสำหรับการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มของกิจการนั้น ✓
• B. แต่ละช่วงเวลาภาษีมีกำหนดไม่เกินหกเดือน และให้ถือเป็นเดือนภาษีสำหรับการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มของกิจการนั้น
• C. แต่ละช่วงเวลาภาษีมีกำหนดไม่เกินสามเดือน และให้ถือเป็นรอบระยะเวลาบัญชีสำหรับการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มของกิจการนั้น
• D. แต่ละช่วงเวลาภาษีมีกำหนดไม่เกินสามเดือน แต่ไม่ให้ถือเป็นเดือนภาษีสำหรับการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มของกิจการนั้น

Explanation: คำตอบที่ถูก: "แต่ละช่วงเวลาภาษีมีกำหนดไม่เกินสามเดือน และให้ถือเป็นเดือนภาษีสำหรับการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มของกิจการนั้น" ตามมาตรา 83/1 แต่ละช่วงเวลาภาษีที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกาต้องมีกำหนดไม่เกินสามเดือน และเพื่อคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่ม ให้ถือแต่ละช่วงดังกล่าวเป็นเดือนภาษีสำหรับกิจการนั้น ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "แต่ละช่วงเวลาภาษีมีกำหนดไม่เกินหกเดือน และให้ถือเป็นเดือนภาษีสำหรับการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มของกิจการนั้น" ผิด: มาตรา 83/1 กำหนดว่าแต่ละช่วงเวลาภาษีมีกำหนดไม่เกินสามเดือน • "แต่ละช่วงเวลาภาษีมีกำหนดไม่เกินสามเดือน และให้ถือเป็นรอบระยะเวลาบัญชีสำหรับการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มของกิจการนั้น" ผิด: มาตรา 83/1 กำหนดโดยเฉพาะให้ถือช่วงเวลาภาษีแต่ละช่วงเป็นเดือนภาษี มิใช่รอบระยะเวลาบัญชี • "แต่ละช่วงเวลาภาษีมีกำหนดไม่เกินสามเดือน แต่ไม่ให้ถือเป็นเดือนภาษีสำหรับการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มของกิจการนั้น" ผิด: มาตรา 83/1 ระบุให้ถือว่าช่วงเวลาภาษีแต่ละช่วงเป็นเดือนภาษีสำหรับกิจการนั้น ๆ อ้างอิงตัวบท มาตรา 83/1: “โดยให้แต่ละช่วงเวลาภาษีมีกำหนดไม่เกินสามเดือนก็ได้” มาตรา 83/1: “และเพื่อประโยชน์ในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับกิจการตามวรรคหนึ่ง ให้ถือว่าช่วงเวลาภาษีแต่ละช่วงตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกาเป็นเดือนภาษีสำหรับกิจการนั้น ๆ”

มาตรา 83/1: “โดยให้แต่ละช่วงเวลาภาษีมีกำหนดไม่เกินสามเดือนก็ได้”

ข้อใดกล่าวถึงหน่วยงานที่เรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มเพื่อกรมสรรพากรตามมาตรา 83/10 ได้ถูกต้อง

• A. สินค้านำเข้าและการขายสินค้าหรือให้บริการที่ต้องเสียภาษีสรรพสามิตด้วยให้กรมสรรพสามิตเรียกเก็บ
• B. สินค้านำเข้าให้กรมศุลกากรเรียกเก็บ ส่วนการขายสินค้าหรือให้บริการที่ต้องเสียภาษีสรรพสามิตด้วยให้กรมสรรพสามิตเรียกเก็บ ✓
• C. สินค้านำเข้าและการขายสินค้าหรือให้บริการที่ต้องเสียภาษีสรรพสามิตด้วยให้กรมศุลกากรเรียกเก็บ
• D. สินค้านำเข้าให้กรมสรรพสามิตเรียกเก็บ ส่วนการขายสินค้าหรือให้บริการที่ต้องเสียภาษีสรรพสามิตด้วยให้กรมศุลกากรเรียกเก็บ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "สินค้านำเข้าให้กรมศุลกากรเรียกเก็บ ส่วนการขายสินค้าหรือให้บริการที่ต้องเสียภาษีสรรพสามิตด้วยให้กรมสรรพสามิตเรียกเก็บ" มาตรา 83/10 (1) กำหนดให้กรมศุลกากรเรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับสินค้านำเข้าเพื่อกรมสรรพากร ส่วน (2) กำหนดให้กรมสรรพสามิตเรียกเก็บสำหรับการขายสินค้าหรือการให้บริการที่ต้องเสียภาษีสรรพสามิตด้วย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "สินค้านำเข้าและการขายสินค้าหรือให้บริการที่ต้องเสียภาษีสรรพสามิตด้วยให้กรมสรรพสามิตเรียกเก็บ" ผิด: มาตรา 83/10 (1) ระบุให้กรมศุลกากรเรียกเก็บสำหรับสินค้าที่นำเข้า • "สินค้านำเข้าและการขายสินค้าหรือให้บริการที่ต้องเสียภาษีสรรพสามิตด้วยให้กรมศุลกากรเรียกเก็บ" ผิด: มาตรา 83/10 (2) ระบุให้กรมสรรพสามิตเรียกเก็บสำหรับการขายสินค้าหรือการให้บริการที่ต้องเสียภาษีสรรพสามิตด้วย • "สินค้านำเข้าให้กรมสรรพสามิตเรียกเก็บ ส่วนการขายสินค้าหรือให้บริการที่ต้องเสียภาษีสรรพสามิตด้วยให้กรมศุลกากรเรียกเก็บ" ผิด: มาตรา 83/10 (1) กำหนดให้กรมศุลกากรเรียกเก็บสำหรับสินค้านำเข้า และ (2) กำหนดให้กรมสรรพสามิตเรียกเก็บสำหรับการขายสินค้าหรือให้บริการที่ต้องเสียภาษีสรรพสามิตด้วย อ้างอิงตัวบท มาตรา 83/10: “สำหรับสินค้าที่นำเข้า ให้กรมศุลกากรเรียกเก็บเพื่อกรมสรรพากร” มาตรา 83/10: “สำหรับการขายสินค้าหรือการให้บริการที่ต้องเสียภาษีสรรพสามิตด้วยให้กรมสรรพสามิตเรียกเก็บเพื่อกรมสรรพากร”

มาตรา 83/10: “สำหรับสินค้าที่นำเข้า ให้กรมศุลกากรเรียกเก็บเพื่อกรมสรรพากร”

นาย ก. เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนซึ่งเป็นบุคคลธรรมดา ต่อมานาย ก. ถึงแก่ความตาย ผู้ใดมีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการภาษีแทนนาย ก. ตามมาตรา 83/3

• A. ผู้ชำระบัญชีและผู้รับผิดชอบในการจัดการก่อนวันเลิกนิติบุคคล
• B. ผู้อนุบาลหรือผู้พิทักษ์ แล้วแต่กรณี
• C. ผู้จัดการมรดก ทายาท หรือผู้ครอบครองทรัพย์มรดก ✓
• D. ผู้อำนวยการ ผู้จัดการ หรือบุคคลหนึ่งในคณะบุคคลนั้น

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผู้จัดการมรดก ทายาท หรือผู้ครอบครองทรัพย์มรดก" ข้อเท็จจริงที่นาย ก. เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนซึ่งเป็นบุคคลธรรมดาและถึงแก่ความตาย เข้ากรณีมาตรา 83/3 (2) ซึ่งกำหนดให้ผู้จัดการมรดก ทายาท หรือผู้ครอบครองทรัพย์มรดกมีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการภาษีแทน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ผู้ชำระบัญชีและผู้รับผิดชอบในการจัดการก่อนวันเลิกนิติบุคคล" ผิด: มาตรา 83/3 (2) ใช้กับผู้ประกอบการจดทะเบียนที่เป็นบุคคลธรรมดาและถึงแก่ความตาย มิใช่กรณีนิติบุคคลเลิกกันตามมาตรา 83/3 (5) • "ผู้อนุบาลหรือผู้พิทักษ์ แล้วแต่กรณี" ผิด: มาตรา 83/3 (2) กำหนดกรณีบุคคลธรรมดาถึงแก่ความตายให้ผู้จัดการมรดก ทายาท หรือผู้ครอบครองทรัพย์มรดกเป็นผู้มีหน้าที่ • "ผู้อำนวยการ ผู้จัดการ หรือบุคคลหนึ่งในคณะบุคคลนั้น" ผิด: มาตรา 83/3 (2) ระบุบุคคลผู้มีหน้าที่สำหรับกรณีบุคคลธรรมดาถึงแก่ความตายไว้ต่างหาก คือผู้จัดการมรดก ทายาท หรือผู้ครอบครองทรัพย์มรดก อ้างอิงตัวบท มาตรา 83/3: “(2) ในกรณีผู้ประกอบการจดทะเบียนหรือผู้นำเข้าเป็นบุคคลธรรมดาซึ่งถึงแก่ความตาย ได้แก่ ผู้จัดการมรดก ทายาท หรือผู้ครอบครองทรัพย์มรดก”

มาตรา 83/3: “(2) ในกรณีผู้ประกอบการจดทะเบียนหรือผู้นำเข้าเป็นบุคคลธรรมดาซึ่งถึงแก่ความตาย ได้แก่ ผู้จัดการมรดก ทายาท หรือผู้ครอบครองทรัพย์มรดก”

นาย ก. เป็นผู้ทอดตลาดและได้ขายทอดตลาดทรัพย์สินของบริษัท ค. จำกัด ซึ่งเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียน ตามมาตรา 83/5 นาย ก. ต้องดำเนินการอย่างไร

• A. นำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มที่บริษัท ค. จำกัดมีหน้าที่ต้องเสีย โดยไม่ต้องยื่นรายการตามแบบนำส่งภาษี
• B. นำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มที่บริษัท ค. จำกัดมีหน้าที่ต้องเสีย ณ สถานที่และกำหนดเวลาที่นาย ก. เลือกเอง
• C. ไม่มีหน้าที่นำส่งภาษีมูลค่าเพิ่ม เพราะบริษัท ค. จำกัดต้องนำส่งภาษีด้วยตนเอง
• D. นำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มที่บริษัท ค. จำกัดมีหน้าที่ต้องเสีย โดยยื่นรายการตามแบบนำส่งภาษีที่อธิบดีกำหนด ณ สถานที่และกำหนดเวลาตามมาตรา 52 ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "นำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มที่บริษัท ค. จำกัดมีหน้าที่ต้องเสีย โดยยื่นรายการตามแบบนำส่งภาษีที่อธิบดีกำหนด ณ สถานที่และกำหนดเวลาตามมาตรา 52" กรณีนี้นาย ก. เป็นผู้ทอดตลาดและขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้ประกอบการจดทะเบียน จึงเข้าหลักมาตรา 83/5 ซึ่งกำหนดให้ผู้ทอดตลาดนำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนมีหน้าที่ต้องเสีย โดยยื่นรายการตามแบบนำส่งภาษีที่อธิบดีกำหนด ณ สถานที่และกำหนดเวลาตามมาตรา 52 ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "นำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มที่บริษัท ค. จำกัดมีหน้าที่ต้องเสีย โดยไม่ต้องยื่นรายการตามแบบนำส่งภาษี" ผิด: มาตรา 83/5 กำหนดให้ผู้มีหน้าที่นำส่งยื่นรายการตามแบบนำส่งภาษีที่อธิบดีกำหนด • "นำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มที่บริษัท ค. จำกัดมีหน้าที่ต้องเสีย ณ สถานที่และกำหนดเวลาที่นาย ก. เลือกเอง" ผิด: มาตรา 83/5 กำหนดให้นำส่ง ณ สถานที่และกำหนดเวลาตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 52 • "ไม่มีหน้าที่นำส่งภาษีมูลค่าเพิ่ม เพราะบริษัท ค. จำกัดต้องนำส่งภาษีด้วยตนเอง" ผิด: มาตรา 83/5 กำหนดให้ผู้ทอดตลาดมีหน้าที่นำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนมีหน้าที่ต้องเสีย อ้างอิงตัวบท มาตรา 83/5: “ในการขายทอดตลาด ให้ผู้ทอดตลาดซึ่งขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้ประกอบการจดทะเบียน มีหน้าที่นำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนมีหน้าที่ต้องเสีย” มาตรา 83/5: “นำส่งเงินภาษีมูลค่าเพิ่มโดยยื่นรายการตามแบบนำส่งภาษีที่อธิบดีกำหนด” มาตรา 83/5: “ณ สถานที่และกำหนดเวลาตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 52” มาตรา 83/5: “และกำหนดเวลาตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 52”

มาตรา 83/5: “ในการขายทอดตลาด ให้ผู้ทอดตลาดซึ่งขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้ประกอบการจดทะเบียน มีหน้าที่นำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนมีหน้าที่ต้องเสีย”

บริษัท ค. จำกัด ซึ่งอยู่ในประเทศไทย จ่ายค่าบริการให้ผู้ประกอบการต่างประเทศที่เข้ามาให้บริการในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว และไม่ได้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นการชั่วคราวตามมาตรา 85/3 ตามมาตรา 83/6 ข้อใดถูกต้อง

• A. บริษัท ค. จำกัด มีหน้าที่นำส่งเงินภาษีมูลค่าเพิ่มที่ผู้ประกอบการต่างประเทศมีหน้าที่เสียภาษี ✓
• B. บริษัท ค. จำกัด มีหน้าที่นำส่งเงินภาษีมูลค่าเพิ่มต่อเมื่อผู้ประกอบการต่างประเทศจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นการชั่วคราว
• C. บริษัท ค. จำกัด ไม่มีหน้าที่นำส่งเงินภาษีมูลค่าเพิ่ม เพราะผู้ประกอบการต่างประเทศไม่ได้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นการชั่วคราว
• D. ผู้ประกอบการต่างประเทศมีหน้าที่นำส่งเงินภาษีมูลค่าเพิ่ม โดยบริษัท ค. จำกัด ไม่มีหน้าที่นำส่ง

Explanation: คำตอบที่ถูก: "บริษัท ค. จำกัด มีหน้าที่นำส่งเงินภาษีมูลค่าเพิ่มที่ผู้ประกอบการต่างประเทศมีหน้าที่เสียภาษี" ข้อเท็จจริงที่ผู้ประกอบการต่างประเทศเข้ามาให้บริการในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวและไม่ได้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นการชั่วคราว เข้าเงื่อนไขมาตรา 83/6 (1) จึงทำให้บริษัท ค. จำกัด ซึ่งเป็นผู้จ่ายค่าบริการมีหน้าที่นำส่งเงินภาษีมูลค่าเพิ่มที่ผู้ประกอบการมีหน้าที่เสียภาษี ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "บริษัท ค. จำกัด มีหน้าที่นำส่งเงินภาษีมูลค่าเพิ่มต่อเมื่อผู้ประกอบการต่างประเทศจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นการชั่วคราว" ผิด: มาตรา 83/6 (1) กำหนดกรณีที่ผู้ประกอบการไม่ได้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นการชั่วคราว มิใช่กรณีที่จดทะเบียนแล้ว • "บริษัท ค. จำกัด ไม่มีหน้าที่นำส่งเงินภาษีมูลค่าเพิ่ม เพราะผู้ประกอบการต่างประเทศไม่ได้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นการชั่วคราว" ผิด: มาตรา 83/6 (1) ระบุกรณีผู้ประกอบการที่ไม่ได้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นการชั่วคราวไว้เป็นกรณีที่ผู้จ่ายเงินมีหน้าที่นำส่งภาษี • "ผู้ประกอบการต่างประเทศมีหน้าที่นำส่งเงินภาษีมูลค่าเพิ่ม โดยบริษัท ค. จำกัด ไม่มีหน้าที่นำส่ง" ผิด: มาตรา 83/6 กำหนดให้ผู้จ่ายเงินค่าบริการมีหน้าที่นำส่งเงินภาษีมูลค่าเพิ่ม จึงไม่อาจกล่าวว่าบริษัท ค. จำกัด ไม่มีหน้าที่นำส่ง อ้างอิงตัวบท มาตรา 83/6: “เมื่อมีการชำระราคาสินค้าหรือราคาค่าบริการให้กับผู้ประกอบการดังต่อไปนี้ ให้ผู้จ่ายเงินค่าซื้อสินค้าหรือค่าบริการมีหน้าที่นำส่งเงินภาษีมูลค่าเพิ่มที่ผู้ประกอบการมีหน้าที่เสียภาษี” มาตรา 83/6: “(1) ผู้ประกอบการที่อยู่นอกราชอาณาจักรซึ่งได้เข้ามาประกอบกิจการขายสินค้า หรือให้บริการในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว และไม่ได้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นการชั่วคราวตามมาตรา 85/3”

มาตรา 83/6: “เมื่อมีการชำระราคาสินค้าหรือราคาค่าบริการให้กับผู้ประกอบการดังต่อไปนี้ ให้ผู้จ่ายเงินค่าซื้อสินค้าหรือค่าบริการมีหน้าที่นำส่งเงินภาษีมูลค่าเพิ่มที่ผู้ประกอบการมีหน้าที่เสียภาษี”

บริษัท ค. จำกัด เป็นผู้นำเข้าที่มีหน้าที่เสียภาษีมูลค่าเพิ่ม โดยนำสินค้าเข้ามาในราชอาณาจักรและมิได้นำเข้าไปในคลังสินค้าทัณฑ์บน บริษัท ค. จำกัด ต้องชำระภาษีมูลค่าเพิ่มต่อผู้ใด ณ ที่ใด และพร้อมกับสิ่งใด

• A. ชำระต่อเจ้าพนักงานสรรพากร ณ สำนักงานสรรพากรพื้นที่ พร้อมกับการชำระอากรขาเข้า
• B. ชำระต่อเจ้าพนักงานศุลกากร ณ ด่านศุลกากร พร้อมกับการชำระอากรขาเข้า ✓
• C. ชำระต่อเจ้าพนักงานศุลกากร ณ ด่านศุลกากร ก่อนการชำระอากรขาเข้า
• D. ชำระต่อเจ้าพนักงานศุลกากร ณ ด่านศุลกากร พร้อมกับการยื่นแบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่ม

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ชำระต่อเจ้าพนักงานศุลกากร ณ ด่านศุลกากร พร้อมกับการชำระอากรขาเข้า" กรณีนี้เป็นการนำเข้าสินค้าที่มิได้นำเข้าไปในคลังสินค้าทัณฑ์บน จึงเป็นไปตามมาตรา 83/8 วรรคหนึ่ง ซึ่งกำหนดให้ผู้นำเข้าชำระภาษีมูลค่าเพิ่มต่อเจ้าพนักงานศุลกากร ณ ด่านศุลกากร พร้อมกับการชำระอากรขาเข้า ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ชำระต่อเจ้าพนักงานสรรพากร ณ สำนักงานสรรพากรพื้นที่ พร้อมกับการชำระอากรขาเข้า" ผิด: มาตรา 83/8 กำหนดให้ชำระภาษีมูลค่าเพิ่มต่อเจ้าพนักงานศุลกากร โดยดำเนินการ ณ ด่านศุลกากร • "ชำระต่อเจ้าพนักงานศุลกากร ณ ด่านศุลกากร ก่อนการชำระอากรขาเข้า" ผิด: มาตรา 83/8 กำหนดให้ชำระภาษีมูลค่าเพิ่มพร้อมกับการชำระอากรขาเข้า มิใช่ชำระก่อน • "ชำระต่อเจ้าพนักงานศุลกากร ณ ด่านศุลกากร พร้อมกับการยื่นแบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่ม" ผิด: มาตรา 83/8 ระบุให้ชำระภาษีมูลค่าเพิ่มพร้อมกับการชำระอากรขาเข้า ไม่ใช่พร้อมกับการยื่นแบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่ม อ้างอิงตัวบท มาตรา 83/8: “ให้ผู้นำเข้าที่มีหน้าที่เสียภาษีมูลค่าเพิ่มยื่นใบขนสินค้าตามแบบที่อธิบดีกรมศุลกากรกำหนดต่อเจ้าพนักงานศุลกากร ณ ด่านศุลกากรตามที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยศุลกากร และชำระภาษีมูลค่าเพิ่มต่อเจ้าพนักงานศุลกากร” มาตรา 83/8: “และชำระภาษีมูลค่าเพิ่มต่อเจ้าพนักงานศุลกากร พร้อมกับการชำระอากรขาเข้าตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากร”

มาตรา 83/8: “ให้ผู้นำเข้าที่มีหน้าที่เสียภาษีมูลค่าเพิ่มยื่นใบขนสินค้าตามแบบที่อธิบดีกรมศุลกากรกำหนดต่อเจ้าพนักงานศุลกากร ณ ด่านศุลกากรตามที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยศุลกากร และชำระภาษีมูลค่าเพิ่มต่อเจ้าพนักงานศุลกากร”

นาย ก. ได้รับแจ้งการประเมินภาษีอากรจากอำเภอและประสงค์จะอุทธรณ์การประเมินของอำเภอเป็นครั้งแรก ตามมาตรา 29 นาย ก. ต้องดำเนินการอย่างไร

• A. อุทธรณ์ต่อผู้ว่าราชการจังหวัดภายใน 15 วันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน
• B. อุทธรณ์ต่อศาลภายใน 15 วันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน
• C. อุทธรณ์ต่อเจ้าพนักงานประเมินภายใน 15 วันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน ✓
• D. อุทธรณ์ต่อเจ้าพนักงานประเมินภายใน 30 วันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน

Explanation: คำตอบที่ถูก: "อุทธรณ์ต่อเจ้าพนักงานประเมินภายใน 15 วันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน" กรณีนี้เป็นการอุทธรณ์การประเมินของอำเภอในขั้นแรก จึงเข้าเงื่อนไขมาตรา 29 (1) ซึ่งกำหนดให้อุทธรณ์ต่อเจ้าพนักงานประเมินภายใน 15 วันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "อุทธรณ์ต่อผู้ว่าราชการจังหวัดภายใน 15 วันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน" ผิด: มาตรา 29 (1) กำหนดให้การอุทธรณ์การประเมินของอำเภอยื่นต่อเจ้าพนักงานประเมิน ส่วนผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นผู้รับอุทธรณ์ในขั้นตามมาตรา 29 (2) • "อุทธรณ์ต่อศาลภายใน 15 วันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน" ผิด: มาตรา 29 (1) กำหนดให้กรณีนี้อุทธรณ์ต่อเจ้าพนักงานประเมิน ขณะที่มาตรา 29 (3) กล่าวถึงการอุทธรณ์คำวินิจฉัยอุทธรณ์ของข้าหลวงประจำจังหวัดต่อศาล • "อุทธรณ์ต่อเจ้าพนักงานประเมินภายใน 30 วันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน" ผิด: มาตรา 29 (1) กำหนดให้อุทธรณ์ภายใน 15 วัน ไม่ใช่ 30 วัน นับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน อ้างอิงตัวบท มาตรา 29: “ให้อุทธรณ์การประเมินของอำเภอต่อเจ้าพนักงานประเมินภายในกำหนด 15 วัน นับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน”

มาตรา 29: “ให้อุทธรณ์การประเมินของอำเภอต่อเจ้าพนักงานประเมินภายในกำหนด 15 วัน นับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน”

นาย ก. ได้รับแจ้งการประเมินภาษีอากรที่อำเภอไม่มีหน้าที่ประเมิน โดยเจ้าพนักงานประเมินผู้ทำการประเมินมีสำนักงานอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่ และไม่เป็นกรณีห้ามอุทธรณ์ตามมาตรา 21 หรือมาตรา 25 นาย ก. ต้องอุทธรณ์ภายในกำหนดเวลาใดและต่อผู้ใด

• A. ภายในสี่สิบห้าวันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน ต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ที่ประกอบด้วยผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้แทน สรรพากรเขตหรือผู้แทน และอัยการจังหวัดหรือผู้แทน
• B. ภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน ต่อศาลที่มีเขตอำนาจพิจารณาคดีภาษีอากร
• C. ภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน ต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ที่ประกอบด้วยอธิบดีหรือผู้แทน ผู้แทนกรมอัยการ และผู้แทนกรมมหาดไทย
• D. ภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน ต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ที่ประกอบด้วยผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้แทน สรรพากรเขตหรือผู้แทน และอัยการจังหวัดหรือผู้แทน ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน ต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ที่ประกอบด้วยผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้แทน สรรพากรเขตหรือผู้แทน และอัยการจังหวัดหรือผู้แทน" ข้อเท็จจริงว่าเจ้าพนักงานประเมินมีสำนักงานอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่ทำให้เป็นกรณีสำนักงานอยู่ในเขตจังหวัดอื่นตามมาตรา 30 (1) (ข) จึงต้องอุทธรณ์ภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมินต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ที่มีองค์ประกอบตามที่มาตราดังกล่าวกำหนด ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ภายในสี่สิบห้าวันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน ต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ที่ประกอบด้วยผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้แทน สรรพากรเขตหรือผู้แทน และอัยการจังหวัดหรือผู้แทน" ผิด: มาตรา 30 กำหนดให้อุทธรณ์ภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน มิใช่สี่สิบห้าวัน • "ภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน ต่อศาลที่มีเขตอำนาจพิจารณาคดีภาษีอากร" ผิด: มาตรา 30 (1) (ข) ให้กรณีนี้อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ ส่วนการอุทธรณ์ต่อศาลตาม (2) เป็นการอุทธรณ์คำวินิจฉัยอุทธรณ์ของคณะกรรมการ • "ภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน ต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ที่ประกอบด้วยอธิบดีหรือผู้แทน ผู้แทนกรมอัยการ และผู้แทนกรมมหาดไทย" ผิด: มาตรา 30 (1) (ข) กำหนดว่า หากสำนักงานอยู่ในเขตจังหวัดอื่น ต้องอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการที่ประกอบด้วยผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้แทน สรรพากรเขตหรือผู้แทน และอัยการจังหวัดหรือผู้แทน อ้างอิงตัวบท มาตรา 30: “ให้อุทธรณ์ภายในกำหนดเวลาสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน” มาตรา 30: “ถ้าเจ้าพนักงานประเมินผู้ทำการประเมินมีสำนักงานอยู่ในเขตจังหวัดอื่น ให้อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ ซึ่งประกอบด้วยผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้แทน สรรพากรเขตหรือผู้แทน และอัยการจังหวัดหรือผู้แทน”

มาตรา 30: “ให้อุทธรณ์ภายในกำหนดเวลาสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งการประเมิน”

นาย ก. อุทธรณ์การประเมินภาษีและได้รับอนุมัติจากอธิบดีให้รอคำวินิจฉัยอุทธรณ์ ต่อมานาย ก. ได้รับแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์ ข้อใดถูกต้องตามมาตรา 31

• A. การอุทธรณ์ไม่เป็นการทุเลาการเสียภาษีอากร แต่นาย ก. ต้องชำระภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์ ✓
• B. เมื่อได้รับอนุมัติให้รอคำวินิจฉัยอุทธรณ์ นาย ก. ไม่มีหน้าที่ชำระภาษีอากรตามคำวินิจฉัยนั้น
• C. การอุทธรณ์เป็นการทุเลาการเสียภาษีอากร และนาย ก. รอชำระจนกว่าคดีจะถึงที่สุดได้
• D. การอุทธรณ์ไม่เป็นการทุเลาการเสียภาษีอากร และนาย ก. ต้องชำระทันทีที่ได้รับแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์

Explanation: คำตอบที่ถูก: "การอุทธรณ์ไม่เป็นการทุเลาการเสียภาษีอากร แต่นาย ก. ต้องชำระภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์" ตามมาตรา 31 การอุทธรณ์ไม่เป็นการทุเลาการเสียภาษีอากร แต่ข้อเท็จจริงที่นาย ก. ได้รับอนุมัติจากอธิบดีให้รอคำวินิจฉัยอุทธรณ์ ทำให้นาย ก. มีหน้าที่ชำระภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เมื่อได้รับอนุมัติให้รอคำวินิจฉัยอุทธรณ์ นาย ก. ไม่มีหน้าที่ชำระภาษีอากรตามคำวินิจฉัยนั้น" ผิด: มาตรา 31 กำหนดว่าผู้ได้รับอนุมัติให้รอคำวินิจฉัยอุทธรณ์ยังมีหน้าที่ชำระภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์ • "การอุทธรณ์เป็นการทุเลาการเสียภาษีอากร และนาย ก. รอชำระจนกว่าคดีจะถึงที่สุดได้" ผิด: มาตรา 31 ระบุว่า “การอุทธรณ์ไม่เป็นการทุเลาการเสียภาษีอากร” • "การอุทธรณ์ไม่เป็นการทุเลาการเสียภาษีอากร และนาย ก. ต้องชำระทันทีที่ได้รับแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์" ผิด: กรณีได้รับอนุมัติให้รอคำวินิจฉัยอุทธรณ์ มาตรา 31 กำหนดให้ชำระภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์ อ้างอิงตัวบท มาตรา 31: “การอุทธรณ์ไม่เป็นการทุเลาการเสียภาษีอากร” มาตรา 31: “เว้นแต่กรณีที่ผู้อุทธรณ์ได้รับอนุมัติจากอธิบดีให้รอคำวินิจฉัยอุทธรณ์หรือคำพิพากษาได้ ก็ให้มีหน้าที่ชำระภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งคำวินิจฉัยอุทธรณ์”

มาตรา 31: “การอุทธรณ์ไม่เป็นการทุเลาการเสียภาษีอากร”

ข้อใดอธิบายอำนาจในการออกหมายเรียกเพื่อวินิจฉัยอุทธรณ์และระยะเวลาแจ้งล่วงหน้าตามมาตรา 32 ได้ถูกต้อง

• A. ออกหมายเรียกผู้อุทธรณ์มาไต่สวนหรือพยานได้ แต่สั่งให้นำสมุดบัญชีหรือพยานหลักฐานมาแสดงไม่ได้ โดยต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวันนับแต่วันส่งหมาย
• B. ออกหมายเรียกผู้อุทธรณ์มาไต่สวนหรือพยานได้ และสั่งให้นำสมุดบัญชีหรือพยานหลักฐานมาแสดงได้ โดยต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวันนับแต่วันส่งหมาย ✓
• C. ออกหมายเรียกผู้อุทธรณ์มาไต่สวนได้ แต่ไม่มีอำนาจออกหมายเรียกพยาน โดยต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวันนับแต่วันส่งหมาย
• D. ออกหมายเรียกผู้อุทธรณ์มาไต่สวนหรือพยานได้ และสั่งให้นำสมุดบัญชีหรือพยานหลักฐานมาแสดงได้ โดยต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบวันนับแต่วันส่งหมาย

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ออกหมายเรียกผู้อุทธรณ์มาไต่สวนหรือพยานได้ และสั่งให้นำสมุดบัญชีหรือพยานหลักฐานมาแสดงได้ โดยต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวันนับแต่วันส่งหมาย" มาตรา 32 ให้อำนาจออกหมายเรียกผู้อุทธรณ์มาไต่สวน ออกหมายเรียกพยาน และสั่งให้นำสมุดบัญชีหรือพยานหลักฐานอันควรแก่เรื่องมาแสดง โดยต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวันนับแต่วันส่งหมาย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ออกหมายเรียกผู้อุทธรณ์มาไต่สวนหรือพยานได้ แต่สั่งให้นำสมุดบัญชีหรือพยานหลักฐานมาแสดงไม่ได้ โดยต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวันนับแต่วันส่งหมาย" ผิด: มาตรา 32 ให้อำนาจสั่งให้ผู้อุทธรณ์หรือพยานนำ “สมุดบัญชี หรือพยานหลักฐานอย่างอื่นอันควรแก่เรื่องมาแสดงได้” • "ออกหมายเรียกผู้อุทธรณ์มาไต่สวนได้ แต่ไม่มีอำนาจออกหมายเรียกพยาน โดยต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวันนับแต่วันส่งหมาย" ผิด: มาตรา 32 ระบุว่ามีอำนาจ “ออกหมายเรียกพยาน” ด้วย • "ออกหมายเรียกผู้อุทธรณ์มาไต่สวนหรือพยานได้ และสั่งให้นำสมุดบัญชีหรือพยานหลักฐานมาแสดงได้ โดยต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบวันนับแต่วันส่งหมาย" ผิด: มาตรา 32 กำหนดว่า “ต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวันนับแต่วันส่งหมาย” ไม่ใช่สิบวัน อ้างอิงตัวบท มาตรา 32: “มีอำนาจออกหมายเรียกผู้อุทธรณ์มาไต่สวน” มาตรา 32: “ออกหมายเรียกพยาน” มาตรา 32: “กับสั่งให้ผู้อุทธรณ์หรือพยานนั้นนำสมุดบัญชี” มาตรา 32: “หรือพยานหลักฐานอย่างอื่นอันควรแก่เรื่องมาแสดงได้” มาตรา 32: “แต่ต้องให้เวลาล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวันนับแต่วันส่งหมาย”

มาตรา 32: “มีอำนาจออกหมายเรียกผู้อุทธรณ์มาไต่สวน”

นาย ก. เป็นผู้อุทธรณ์และไม่ปฏิบัติตามหมายเรียกตามมาตรา 32 โดยไม่มีเหตุผลอันสมควร กรณีนี้มีผลอย่างไรตามมาตรา 33

• A. นาย ก. ยังคงมีสิทธิที่จะอุทธรณ์คำวินิจฉัยอุทธรณ์ต่อไป
• B. นาย ก. หมดสิทธิตอบคำถาม แต่ยังมีสิทธิอุทธรณ์ต่อไป
• C. นาย ก. หมดสิทธิที่จะอุทธรณ์คำวินิจฉัยอุทธรณ์ต่อไป ✓
• D. สิทธิอุทธรณ์ของนาย ก. ถูกพักไว้จนกว่าจะปฏิบัติตามหมายเรียก

Explanation: คำตอบที่ถูก: "นาย ก. หมดสิทธิที่จะอุทธรณ์คำวินิจฉัยอุทธรณ์ต่อไป" ข้อเท็จจริงที่นาย ก. เป็นผู้อุทธรณ์และไม่ปฏิบัติตามหมายเรียกตามมาตรา 32 โดยไม่มีเหตุผลอันสมควร ตรงตามเงื่อนไขในมาตรา 33 จึงทำให้นาย ก. หมดสิทธิที่จะอุทธรณ์คำวินิจฉัยอุทธรณ์ต่อไป ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "นาย ก. ยังคงมีสิทธิที่จะอุทธรณ์คำวินิจฉัยอุทธรณ์ต่อไป" ผิด: มาตรา 33 ระบุว่า เมื่อไม่ปฏิบัติตามหมายเรียกโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร ผู้นั้น “หมดสิทธิที่จะอุทธรณ์คำวินิจฉัยอุทธรณ์ต่อไป” • "นาย ก. หมดสิทธิตอบคำถาม แต่ยังมีสิทธิอุทธรณ์ต่อไป" ผิด: มาตรา 33 กำหนดผลให้หมดสิทธิอุทธรณ์คำวินิจฉัยอุทธรณ์ต่อไป ไม่ใช่หมดสิทธิตอบคำถามแล้วยังคงสิทธิอุทธรณ์ • "สิทธิอุทธรณ์ของนาย ก. ถูกพักไว้จนกว่าจะปฏิบัติตามหมายเรียก" ผิด: มาตรา 33 ใช้คำว่า “หมดสิทธิ” มิใช่พักสิทธิไว้จนกว่าจะปฏิบัติตามหมายเรียก อ้างอิงตัวบท มาตรา 33: “ผู้อุทธรณ์คนใดไม่ปฏิบัติตามหมายเรียกหรือคำสั่งตามมาตรา 32 หรือไม่ยอมตอบคำถามเมื่อซักถาม โดยไม่มีเหตุผลอันสมควร ผู้นั้นหมดสิทธิที่จะอุทธรณ์คำวินิจฉัยอุทธรณ์ต่อไป”

มาตรา 33: “ผู้อุทธรณ์คนใดไม่ปฏิบัติตามหมายเรียกหรือคำสั่งตามมาตรา 32 หรือไม่ยอมตอบคำถามเมื่อซักถาม โดยไม่มีเหตุผลอันสมควร ผู้นั้นหมดสิทธิที่จะอุทธรณ์คำวินิจฉัยอุทธรณ์ต่อไป”

ข้อใดอธิบายรูปแบบและการส่งคำวินิจฉัยอุทธรณ์ตามมาตรา 34 ได้ถูกต้อง

• A. ให้แจ้งด้วยวาจาและให้ส่งไปยังเจ้าพนักงานประเมิน
• B. ให้ทำเป็นหนังสือและให้ส่งไปยังเจ้าพนักงานประเมิน
• C. ให้แจ้งด้วยวาจาและให้ส่งไปยังผู้อุทธรณ์
• D. ให้ทำเป็นหนังสือและให้ส่งไปยังผู้อุทธรณ์ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ให้ทำเป็นหนังสือและให้ส่งไปยังผู้อุทธรณ์" มาตรา 34 กำหนดให้คำวินิจฉัยอุทธรณ์ทำเป็นหนังสือและส่งไปยังผู้อุทธรณ์ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ให้แจ้งด้วยวาจาและให้ส่งไปยังเจ้าพนักงานประเมิน" ผิด: มาตรา 34 กำหนดให้ทำเป็นหนังสือและให้ส่งไปยังผู้อุทธรณ์ • "ให้ทำเป็นหนังสือและให้ส่งไปยังเจ้าพนักงานประเมิน" ผิด: มาตรา 34 กำหนดให้ส่งคำวินิจฉัยอุทธรณ์ “ไปยังผู้อุทธรณ์” • "ให้แจ้งด้วยวาจาและให้ส่งไปยังผู้อุทธรณ์" ผิด: มาตรา 34 กำหนดให้คำวินิจฉัยอุทธรณ์ “ทำเป็นหนังสือ” อ้างอิงตัวบท มาตรา 34: “ให้ทำเป็นหนังสือ” มาตรา 34: “และให้ส่งไปยังผู้อุทธรณ์”

มาตรา 34: “ให้ทำเป็นหนังสือ”

ข้อใดกล่าวถูกต้องเกี่ยวกับโทษตามมาตรา 35 แห่งประมวลรัษฎากร

• A. ผู้ไม่ปฏิบัติตามมาตรา 17 มาตรา 50 ทวิ มาตรา 51 หรือมาตรา 69 ต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองพันบาท เว้นแต่จะแสดงว่าได้มีเหตุสุดวิสัย ✓
• B. ผู้ไม่ปฏิบัติตามมาตรา 17 มาตรา 50 ทวิ มาตรา 51 หรือมาตรา 69 ต้องระวางโทษปรับ แม้จะแสดงว่าได้มีเหตุสุดวิสัย
• C. ผู้ไม่ปฏิบัติตามมาตรา 17 มาตรา 50 ทวิ มาตรา 51 หรือมาตรา 69 ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าพันบาท เว้นแต่จะแสดงว่าได้มีเหตุสุดวิสัย
• D. ผู้ไม่ปฏิบัติตามมาตรา 17 มาตรา 50 ทวิ มาตรา 51 หรือมาตรา 69 ต้องระวางโทษจำคุก เว้นแต่จะแสดงว่าได้มีเหตุสุดวิสัย

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผู้ไม่ปฏิบัติตามมาตรา 17 มาตรา 50 ทวิ มาตรา 51 หรือมาตรา 69 ต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองพันบาท เว้นแต่จะแสดงว่าได้มีเหตุสุดวิสัย" มาตรา 35 กำหนดว่า ผู้ไม่ปฏิบัติตามมาตรา 17 มาตรา 50 ทวิ มาตรา 51 หรือมาตรา 69 ต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองพันบาท โดยมีข้อยกเว้นเมื่อแสดงว่าได้มีเหตุสุดวิสัย ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ผู้ไม่ปฏิบัติตามมาตรา 17 มาตรา 50 ทวิ มาตรา 51 หรือมาตรา 69 ต้องระวางโทษปรับ แม้จะแสดงว่าได้มีเหตุสุดวิสัย" ผิด: มาตรา 35 ระบุข้อยกเว้นว่า “เว้นแต่จะแสดงว่าได้มีเหตุสุดวิสัย” • "ผู้ไม่ปฏิบัติตามมาตรา 17 มาตรา 50 ทวิ มาตรา 51 หรือมาตรา 69 ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าพันบาท เว้นแต่จะแสดงว่าได้มีเหตุสุดวิสัย" ผิด: มาตรา 35 กำหนดโทษปรับไว้ว่า “ไม่เกินสองพันบาท” มิใช่ไม่เกินห้าพันบาท • "ผู้ไม่ปฏิบัติตามมาตรา 17 มาตรา 50 ทวิ มาตรา 51 หรือมาตรา 69 ต้องระวางโทษจำคุก เว้นแต่จะแสดงว่าได้มีเหตุสุดวิสัย" ผิด: มาตรา 35 กำหนดให้ “ต้องระวางโทษปรับ” ไม่ได้กำหนดโทษจำคุก อ้างอิงตัวบท มาตรา 35: “ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามมาตรา 17 มาตรา 50 ทวิ มาตรา 51 หรือมาตรา 69 เว้นแต่จะแสดงว่าได้มีเหตุสุดวิสัย ต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองพันบาท” มาตรา 35: “เว้นแต่จะแสดงว่าได้มีเหตุสุดวิสัย”

มาตรา 35: “ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามมาตรา 17 มาตรา 50 ทวิ มาตรา 51 หรือมาตรา 69 เว้นแต่จะแสดงว่าได้มีเหตุสุดวิสัย ต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองพันบาท”

บริษัท ค. จำกัด ฝ่าฝืนมาตรา 12 ทวิ โดยการกระทำความผิดเกิดจากการสั่งการของนาย ก. ซึ่งเป็นกรรมการของบริษัท ตามมาตรา 35 ทวิ นาย ก. ต้องรับผิดอย่างไร

• A. นาย ก. ต้องรับเฉพาะโทษปรับไม่เกินสองแสนบาท โดยไม่ต้องรับโทษจำคุก
• B. นาย ก. ต้องรับโทษจำคุกไม่เกินสองปี และปรับไม่เกินสองแสนบาทด้วย ✓
• C. นาย ก. ไม่ต้องรับโทษ เพราะผู้กระทำความผิดเป็นนิติบุคคล
• D. นาย ก. ต้องรับโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี และปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาทด้วย

Explanation: คำตอบที่ถูก: "นาย ก. ต้องรับโทษจำคุกไม่เกินสองปี และปรับไม่เกินสองแสนบาทด้วย" ข้อเท็จจริงที่ว่าความผิดของบริษัทเกิดจากการสั่งการของนาย ก. ซึ่งเป็นกรรมการ เข้ากรณีมาตรา 35 ทวิ วรรคสอง นาย ก. จึงต้องรับโทษตามวรรคหนึ่งด้วย คือจำคุกไม่เกินสองปี และปรับไม่เกินสองแสนบาท ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "นาย ก. ต้องรับเฉพาะโทษปรับไม่เกินสองแสนบาท โดยไม่ต้องรับโทษจำคุก" ผิด: มาตรา 35 ทวิ กำหนดให้ผู้นั้นรับโทษตามวรรคหนึ่ง ซึ่งระบุทั้งจำคุกไม่เกินสองปีและปรับไม่เกินสองแสนบาท • "นาย ก. ไม่ต้องรับโทษ เพราะผู้กระทำความผิดเป็นนิติบุคคล" ผิด: มาตรา 35 ทวิ กำหนดว่า หากความผิดของนิติบุคคลเกิดจากการสั่งการของกรรมการ ผู้นั้นต้องรับโทษตามวรรคหนึ่งด้วย • "นาย ก. ต้องรับโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี และปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาทด้วย" ผิด: มาตรา 35 ทวิ วรรคหนึ่งกำหนดโทษจำคุกไม่เกินสองปี และปรับไม่เกินสองแสนบาท อ้างอิงตัวบท มาตรา 35 ทวิ: “ในกรณีที่ผู้กระทำความผิดตามวรรคหนึ่งเป็นนิติบุคคล ถ้าการกระทำความผิดของนิติบุคคลนั้นเกิดจากการสั่งการหรือการกระทำของกรรมการ” มาตรา 35 ทวิ: “ผู้นั้นต้องรับโทษตามที่บัญญัติไว้ในวรรคหนึ่งด้วย” มาตรา 35 ทวิ: “ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี” มาตรา 35 ทวิ: “และปรับไม่เกินสองแสนบาท”

มาตรา 35 ทวิ: “ในกรณีที่ผู้กระทำความผิดตามวรรคหนึ่งเป็นนิติบุคคล ถ้าการกระทำความผิดของนิติบุคคลนั้นเกิดจากการสั่งการหรือการกระทำของกรรมการ”

ผู้ใดโดยรู้อยู่แล้วหรือจงใจไม่ปฏิบัติตามหมายเรียกหรือคำสั่งที่ระบุไว้ในมาตรา 36 แห่งประมวลรัษฎากร ต้องระวางโทษอย่างไร

• A. จำคุกไม่เกินสองเดือน หรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• B. จำคุกไม่เกินหนึ่งเดือนและปรับไม่เกินสองพันบาทในทุกกรณี
• C. จำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ✓
• D. จำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินสี่พันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ตามมาตรา 36 ผู้กระทำดังกล่าวต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "จำคุกไม่เกินสองเดือน หรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: มาตรา 36 กำหนดโทษจำคุกไว้ว่า “ไม่เกินหนึ่งเดือน” • "จำคุกไม่เกินหนึ่งเดือนและปรับไม่เกินสองพันบาทในทุกกรณี" ผิด: มาตรา 36 ใช้ถ้อยคำว่า “หรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ” จึงไม่ได้บังคับให้ลงโทษทั้งสองอย่างในทุกกรณี • "จำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินสี่พันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: มาตรา 36 กำหนดค่าปรับไว้ว่า “ไม่เกินสองพันบาท” อ้างอิงตัวบท มาตรา 36: “ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน” มาตรา 36: “หรือปรับไม่เกินสองพันบาท” มาตรา 36: “หรือทั้งจำทั้งปรับ”

มาตรา 36: “ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน”

ผู้กระทำการตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 37 แห่งประมวลรัษฎากร ต้องระวางโทษเท่าใด

• A. จำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงเจ็ดปี และปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงสองแสนบาท
• B. จำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงเจ็ดปี และปรับตั้งแต่ห้าพันบาทถึงหนึ่งแสนบาท
• C. จำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงห้าปี และปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงสองแสนบาท
• D. จำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงเจ็ดปี และปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงสองแสนบาท ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงเจ็ดปี และปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงสองแสนบาท" มาตรา 37 กำหนดให้ผู้กระทำการตามที่บัญญัติไว้ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงเจ็ดปี และปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงสองแสนบาท ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "จำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงเจ็ดปี และปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงสองแสนบาท" ผิด: มาตรา 37 กำหนดโทษจำคุกขั้นต่ำไว้ที่สามเดือน ไม่ใช่หกเดือน • "จำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงเจ็ดปี และปรับตั้งแต่ห้าพันบาทถึงหนึ่งแสนบาท" ผิด: มาตรา 37 กำหนดค่าปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงสองแสนบาท • "จำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงห้าปี และปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงสองแสนบาท" ผิด: มาตรา 37 กำหนดโทษจำคุกขั้นสูงไว้ที่เจ็ดปี ไม่ใช่ห้าปี อ้างอิงตัวบท มาตรา 37: “ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงเจ็ดปี” มาตรา 37: “และปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงสองแสนบาท”

มาตรา 37: “ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงเจ็ดปี”

นาย ก. มีหน้าที่ยื่นรายการตามลักษณะนี้ แต่เจตนาไม่ยื่นรายการดังกล่าวเพื่อหลีกเลี่ยงการเสียภาษีอากร นาย ก. ต้องรับโทษตามมาตรา 37 ทวิ อย่างไร

• A. จำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ✓
• B. ปรับไม่เกินสองแสนบาท โดยไม่มีโทษจำคุก
• C. จำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสองแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• D. ไม่มีความผิดและไม่ต้องรับโทษตามมาตรา 37 ทวิ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" นาย ก. มีหน้าที่ยื่นรายการ แต่เจตนาไม่ยื่นเพื่อหลีกเลี่ยงการเสียภาษีอากร จึงตรงตามมาตรา 37 ทวิ ซึ่งกำหนดโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ปรับไม่เกินสองแสนบาท โดยไม่มีโทษจำคุก" ผิด: มาตรา 37 ทวิ กำหนดให้ลงโทษจำคุก หรือปรับ หรือทั้งจำทั้งปรับ มิได้กำหนดเฉพาะโทษปรับ • "จำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสองแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: มาตรา 37 ทวิ กำหนดโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี มิใช่ไม่เกินสองปี • "ไม่มีความผิดและไม่ต้องรับโทษตามมาตรา 37 ทวิ" ผิด: มาตรา 37 ทวิ บัญญัติให้ผู้ที่เจตนาไม่ยื่นรายการที่ต้องยื่นเพื่อหลีกเลี่ยงภาษีต้องระวางโทษ อ้างอิงตัวบท มาตรา 37 ทวิ: “ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี” มาตรา 37 ทวิ: “หรือปรับไม่เกินสองแสนบาท” มาตรา 37 ทวิ: “หรือทั้งจำทั้งปรับ”

มาตรา 37 ทวิ: “ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี”

ข้อใดอธิบายอำนาจเปิดเผยรายละเอียดของอธิบดีตามมาตรา 10 ทวิ ได้ถูกต้อง

• A. เพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บภาษีอากร อธิบดีเปิดเผยชื่อผู้ประกอบการจดทะเบียนได้ แต่เปิดเผยฐานภาษีมูลค่าเพิ่มไม่ได้
• B. เพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บภาษีอากร อธิบดีมีอำนาจเปิดเผยชื่อผู้เสียภาษีอากรและจำนวนภาษีอากรที่เสีย ตามระเบียบที่รัฐมนตรีกำหนด ✓
• C. เพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บภาษีอากร อธิบดีเปิดเผยชื่อผู้สอบบัญชีได้ แต่เปิดเผยพฤติการณ์ของผู้สอบบัญชีไม่ได้
• D. แม้เพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บภาษีอากร อธิบดีก็ไม่มีอำนาจเปิดเผยชื่อผู้เสียภาษีอากรและจำนวนภาษีอากรที่เสีย

Explanation: คำตอบที่ถูก: "เพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บภาษีอากร อธิบดีมีอำนาจเปิดเผยชื่อผู้เสียภาษีอากรและจำนวนภาษีอากรที่เสีย ตามระเบียบที่รัฐมนตรีกำหนด" มาตรา 10 ทวิ ให้อธิบดีมีอำนาจเปิดเผยชื่อผู้เสียภาษีอากรและจำนวนภาษีอากรที่เสียเพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บภาษีอากร ทั้งนี้ ตามระเบียบที่รัฐมนตรีกำหนด ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บภาษีอากร อธิบดีเปิดเผยชื่อผู้ประกอบการจดทะเบียนได้ แต่เปิดเผยฐานภาษีมูลค่าเพิ่มไม่ได้" ผิด: มาตรา 10 ทวิ (1) ระบุให้อธิบดีมีอำนาจเปิดเผยฐานภาษีมูลค่าเพิ่มของผู้ประกอบการจดทะเบียนด้วย • "เพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บภาษีอากร อธิบดีเปิดเผยชื่อผู้สอบบัญชีได้ แต่เปิดเผยพฤติการณ์ของผู้สอบบัญชีไม่ได้" ผิด: มาตรา 10 ทวิ (3) ระบุให้เปิดเผยได้ทั้งชื่อผู้สอบบัญชีและพฤติการณ์เกี่ยวกับการตรวจสอบและรับรองบัญชีตามมาตรา 3 สัตต • "แม้เพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บภาษีอากร อธิบดีก็ไม่มีอำนาจเปิดเผยชื่อผู้เสียภาษีอากรและจำนวนภาษีอากรที่เสีย" ผิด: มาตรา 10 ทวิ (2) ระบุให้อธิบดีมีอำนาจเปิดเผยชื่อผู้เสียภาษีอากรและจำนวนภาษีอากรที่เสีย อ้างอิงตัวบท มาตรา 10 ทวิ: “เพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บภาษีอากร อธิบดีมีอำนาจเปิดเผยรายละเอียดดังต่อไปนี้” มาตรา 10 ทวิ: “(2) ชื่อผู้เสียภาษีอากร” มาตรา 10 ทวิ: “(2) ชื่อผู้เสียภาษีอากรและจำนวนภาษีอากรที่เสีย” มาตรา 10 ทวิ: “ทั้งนี้ ตามระเบียบที่รัฐมนตรีกำหนด”

มาตรา 10 ทวิ: “เพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บภาษีอากร อธิบดีมีอำนาจเปิดเผยรายละเอียดดังต่อไปนี้”

ตามมาตรา 11 ทวิ ผู้เสียภาษีอากรที่ต้องการขอใบแทนใบเสร็จต้องขอรับ ณ ที่ใด และเสียค่าธรรมเนียมเท่าใด

• A. ขอรับได้ ณ สำนักงานสรรพากรพื้นที่ โดยเสียค่าธรรมเนียมฉบับละ 50 สตางค์
• B. ขอรับได้ ณ ที่ว่าการอำเภอ โดยไม่เสียค่าธรรมเนียม
• C. ขอรับได้ ณ ที่ว่าการอำเภอ โดยเสียค่าธรรมเนียมฉบับละ 50 สตางค์ ✓
• D. ขอรับได้ ณ ที่ว่าการอำเภอ โดยเสียค่าธรรมเนียมฉบับละ 1 บาท

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ขอรับได้ ณ ที่ว่าการอำเภอ โดยเสียค่าธรรมเนียมฉบับละ 50 สตางค์" มาตรา 11 ทวิ กำหนดให้ผู้เสียภาษีอากรขอรับใบแทนใบเสร็จได้ ณ ที่ว่าการอำเภอ โดยเสียค่าธรรมเนียมฉบับละ 50 สตางค์ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ขอรับได้ ณ สำนักงานสรรพากรพื้นที่ โดยเสียค่าธรรมเนียมฉบับละ 50 สตางค์" ผิด: มาตรา 11 ทวิ ระบุให้ขอรับได้ ณ ที่ว่าการอำเภอ • "ขอรับได้ ณ ที่ว่าการอำเภอ โดยไม่เสียค่าธรรมเนียม" ผิด: มาตรา 11 ทวิ กำหนดให้เสียค่าธรรมเนียมฉบับละ 50 สตางค์ • "ขอรับได้ ณ ที่ว่าการอำเภอ โดยเสียค่าธรรมเนียมฉบับละ 1 บาท" ผิด: มาตรา 11 ทวิ กำหนดค่าธรรมเนียมฉบับละ 50 สตางค์ ไม่ใช่ 1 บาท อ้างอิงตัวบท มาตรา 11 ทวิ: “ให้ขอรับได้ ณ ที่ว่าการอำเภอ” มาตรา 11 ทวิ: “เสียค่าธรรมเนียมฉบับละ 50 สตางค์”

มาตรา 11 ทวิ: “ให้ขอรับได้ ณ ที่ว่าการอำเภอ”

นาย ก. เป็นผู้ต้องรับผิดเสียภาษีอากร เมื่อถึงกำหนดชำระแล้ว นาย ก. มิได้ชำระ ตามมาตรา 12 ข้อใดกล่าวถึงผลและอำนาจของอธิบดีได้ถูกต้อง

• A. ภาษีนั้นเป็นภาษีอากรค้าง แต่อธิบดีมีอำนาจสั่งอายัดทรัพย์สินได้โดยห้ามขายทอดตลาด
• B. ภาษีนั้นยังไม่เป็นภาษีอากรค้าง แต่อธิบดีมีอำนาจสั่งยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สินได้
• C. ภาษีนั้นเป็นภาษีอากรค้าง แต่อธิบดีต้องขอให้ศาลออกหมายยึดหรือสั่งก่อนดำเนินการ
• D. ภาษีนั้นเป็นภาษีอากรค้าง และอธิบดีมีอำนาจสั่งยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สินของนาย ก. ได้โดยมิต้องขอให้ศาลออกหมายยึดหรือสั่ง ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ภาษีนั้นเป็นภาษีอากรค้าง และอธิบดีมีอำนาจสั่งยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สินของนาย ก. ได้โดยมิต้องขอให้ศาลออกหมายยึดหรือสั่ง" ข้อเท็จจริงที่นาย ก. มิได้ชำระภาษีเมื่อถึงกำหนดทำให้ภาษีนั้นเป็นภาษีอากรค้างตามมาตรา 12 และเพื่อให้ได้รับชำระ อธิบดีมีอำนาจสั่งยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สินได้โดยมิต้องขอให้ศาลออกหมายยึดหรือสั่ง ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ภาษีนั้นเป็นภาษีอากรค้าง แต่อธิบดีมีอำนาจสั่งอายัดทรัพย์สินได้โดยห้ามขายทอดตลาด" ผิด: มาตรา 12 ระบุให้อธิบดีมีอำนาจสั่งยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สินเพื่อให้ได้รับชำระภาษีอากรค้าง • "ภาษีนั้นยังไม่เป็นภาษีอากรค้าง แต่อธิบดีมีอำนาจสั่งยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สินได้" ผิด: มาตรา 12 กำหนดว่าเมื่อถึงกำหนดชำระแล้วมิได้เสียหรือนำส่ง ให้ถือเป็นภาษีอากรค้าง • "ภาษีนั้นเป็นภาษีอากรค้าง แต่อธิบดีต้องขอให้ศาลออกหมายยึดหรือสั่งก่อนดำเนินการ" ผิด: มาตรา 12 ให้อธิบดีสั่งยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สินได้โดยมิต้องขอให้ศาลออกหมายยึดหรือสั่ง อ้างอิงตัวบท มาตรา 12: “ภาษีอากรซึ่งต้องเสียหรือนำส่งตามลักษณะนี้ เมื่อถึงกำหนดชำระแล้ว ถ้ามิได้เสียหรือนำส่ง ให้ถือเป็นภาษีอากรค้าง” มาตรา 12: “ให้อธิบดีมีอำนาจสั่งยึดหรืออายัดและขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้ต้องรับผิดเสียภาษีอากร” มาตรา 12: “โดยมิต้องขอให้ศาลออกหมายยึดหรือสั่ง”

มาตรา 12: “ภาษีอากรซึ่งต้องเสียหรือนำส่งตามลักษณะนี้ เมื่อถึงกำหนดชำระแล้ว ถ้ามิได้เสียหรือนำส่ง ให้ถือเป็นภาษีอากรค้าง”

เจ้าพนักงานมีคำสั่งยึดทรัพย์สินของนาย ก. ตามมาตรา 12 แล้ว โดยนาย ข. กำลังช่วยนาย ก. จัดการทรัพย์สินนั้น ข้อใดกล่าวถูกต้องตามมาตรา 12 ทวิ

• A. ทั้งนาย ก. และนาย ข. ห้ามทำลาย ย้ายไปเสีย ซ่อนเร้น หรือโอนทรัพย์สินนั้นให้บุคคลอื่น ✓
• B. นาย ข. ย้ายหรือซ่อนเร้นทรัพย์สินได้ แต่นาย ก. ห้ามทำลายหรือโอน
• C. นาย ก. ทำลายหรือย้ายทรัพย์สินได้ แต่นาย ข. ห้ามซ่อนเร้นหรือรับโอน
• D. นาย ก. โอนทรัพย์สินให้นาย ข. ได้ แต่ทั้งสองคนห้ามทำลายหรือซ่อนเร้น

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ทั้งนาย ก. และนาย ข. ห้ามทำลาย ย้ายไปเสีย ซ่อนเร้น หรือโอนทรัพย์สินนั้นให้บุคคลอื่น" เมื่อทรัพย์สินของนาย ก. มีคำสั่งยึดตามมาตรา 12 แล้ว ย่อมเข้าเงื่อนไขของมาตรา 12 ทวิ ซึ่งห้ามผู้ใด รวมทั้งนาย ก. และนาย ข. ทำลาย ย้ายไปเสีย ซ่อนเร้น หรือโอนทรัพย์สินดังกล่าวให้บุคคลอื่น ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "นาย ข. ย้ายหรือซ่อนเร้นทรัพย์สินได้ แต่นาย ก. ห้ามทำลายหรือโอน" ผิด: มาตรา 12 ทวิใช้ถ้อยคำว่า “ห้ามผู้ใด” และห้ามย้ายไปเสียหรือซ่อนเร้นทรัพย์สินที่ถูกยึด • "นาย ก. ทำลายหรือย้ายทรัพย์สินได้ แต่นาย ข. ห้ามซ่อนเร้นหรือรับโอน" ผิด: มาตรา 12 ทวิระบุว่า “ห้ามผู้ใดทำลาย ย้ายไปเสีย” ซึ่งรวมถึงนาย ก. ผู้เป็นเจ้าของด้วย • "นาย ก. โอนทรัพย์สินให้นาย ข. ได้ แต่ทั้งสองคนห้ามทำลายหรือซ่อนเร้น" ผิด: มาตรา 12 ทวิห้ามผู้ใด “โอนไปให้แก่บุคคลอื่น” ซึ่งทรัพย์สินที่ถูกยึดหรืออายัด อ้างอิงตัวบท มาตรา 12 ทวิ: “ห้ามผู้ใดทำลาย ย้ายไปเสีย ซ่อนเร้น หรือโอนไปให้แก่บุคคลอื่นซึ่งทรัพย์สินที่ถูกยึดหรืออายัดดังกล่าว”

มาตรา 12 ทวิ: “ห้ามผู้ใดทำลาย ย้ายไปเสีย ซ่อนเร้น หรือโอนไปให้แก่บุคคลอื่นซึ่งทรัพย์สินที่ถูกยึดหรืออายัดดังกล่าว”

ข้อใดอธิบายอำนาจตามมาตรา 12 ตรี เพื่อประโยชน์ในการดำเนินการตามมาตรา 12 ได้ถูกต้อง

• A. ผู้มีอำนาจตามมาตรา 12 หรือสรรพากรจังหวัดต้องตรวจค้นหรือยึดหลักฐานด้วยตนเอง โดยไม่ออกคำสั่งให้เจ้าพนักงานสรรพากร
• B. ผู้มีอำนาจตามมาตรา 12 หรือสรรพากรจังหวัดมีอำนาจออกหมายเรียก สั่งให้นำหลักฐานมาตรวจสอบ และออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าพนักงานสรรพากรตรวจค้นหรือยึดหลักฐาน ✓
• C. ผู้มีอำนาจตามมาตรา 12 หรือสรรพากรจังหวัดออกหมายเรียกได้เฉพาะผู้ต้องรับผิดชำระภาษีอากรค้าง แต่เรียกบุคคลอื่นไม่ได้
• D. อำนาจออกหมายเรียก สั่งให้นำหลักฐาน และสั่งตรวจค้นหรือยึดหลักฐานเป็นของผู้มีอำนาจตามมาตรา 12 โดยสรรพากรจังหวัดไม่มีอำนาจดังกล่าว

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผู้มีอำนาจตามมาตรา 12 หรือสรรพากรจังหวัดมีอำนาจออกหมายเรียก สั่งให้นำหลักฐานมาตรวจสอบ และออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าพนักงานสรรพากรตรวจค้นหรือยึดหลักฐาน" มาตรา 12 ตรีให้อำนาจแก่ทั้งผู้มีอำนาจตามมาตรา 12 หรือสรรพากรจังหวัดในการออกหมายเรียก สั่งให้นำบัญชี เอกสาร หรือหลักฐานมาตรวจสอบ และออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าพนักงานสรรพากรตรวจค้นหรือยึดหลักฐาน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ผู้มีอำนาจตามมาตรา 12 หรือสรรพากรจังหวัดต้องตรวจค้นหรือยึดหลักฐานด้วยตนเอง โดยไม่ออกคำสั่งให้เจ้าพนักงานสรรพากร" ผิด: มาตรา 12 ตรี (3) กำหนดให้ออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าพนักงานสรรพากรทำการตรวจค้นหรือยึด • "ผู้มีอำนาจตามมาตรา 12 หรือสรรพากรจังหวัดออกหมายเรียกได้เฉพาะผู้ต้องรับผิดชำระภาษีอากรค้าง แต่เรียกบุคคลอื่นไม่ได้" ผิด: มาตรา 12 ตรี (1) ให้อำนาจออกหมายเรียกทั้งผู้ต้องรับผิดชำระภาษีอากรค้างและบุคคลใด ๆ ที่มีเหตุอันควรเชื่อว่าจะเป็นประโยชน์แก่การจัดเก็บภาษีอากรค้าง • "อำนาจออกหมายเรียก สั่งให้นำหลักฐาน และสั่งตรวจค้นหรือยึดหลักฐานเป็นของผู้มีอำนาจตามมาตรา 12 โดยสรรพากรจังหวัดไม่มีอำนาจดังกล่าว" ผิด: มาตรา 12 ตรีระบุให้ผู้มีอำนาจตามมาตรา 12 หรือสรรพากรจังหวัดมีอำนาจดำเนินการตาม (1) ถึง (3) อ้างอิงตัวบท มาตรา 12 ตรี: “ให้ผู้มีอำนาจตามมาตรา 12 หรือสรรพากรจังหวัดมีอำนาจ (1) ออกหมายเรียกผู้ต้องรับผิดชำระภาษีอากรค้าง” มาตรา 12 ตรี: “(2) สั่งบุคคลดังกล่าวใน (1) ให้นำบัญชี เอกสาร หรือหลักฐานอื่นอันจำเป็นแก่การจัดเก็บภาษีอากรค้างมาตรวจสอบ” มาตรา 12 ตรี: “(3) ออกคำสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าพนักงานสรรพากรทำการตรวจค้น” มาตรา 12 ตรี: “หรือยึดบัญชี เอกสาร หรือหลักฐานอื่นของบุคคลดังกล่าวใน (1)”

มาตรา 12 ตรี: “ให้ผู้มีอำนาจตามมาตรา 12 หรือสรรพากรจังหวัดมีอำนาจ (1) ออกหมายเรียกผู้ต้องรับผิดชำระภาษีอากรค้าง”

ตามมาตรา 13 เจ้าพนักงานผู้ฝ่าฝืนบทบัญญัติมาตรา 10 ต้องระวางโทษอย่างไร

• A. จำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
• B. จำคุกไม่เกินหนึ่งปี และปรับไม่เกินสองหมื่นบาท
• C. จำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ✓
• D. จำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "จำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" มาตรา 13 กำหนดว่า เจ้าพนักงานผู้ฝ่าฝืนมาตรา 10 ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "จำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: มาตรา 13 กำหนดโทษจำคุกไว้ว่า “ไม่เกินหนึ่งปี” • "จำคุกไม่เกินหนึ่งปี และปรับไม่เกินสองหมื่นบาท" ผิด: มาตรา 13 ใช้คำว่า “หรือ” และกำหนดทางเลือกไว้ว่า “หรือทั้งจำทั้งปรับ” มิได้บังคับว่าต้องจำคุกและปรับพร้อมกัน • "จำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" ผิด: มาตรา 13 กำหนดโทษปรับไว้ว่า “ไม่เกินสองหมื่นบาท” อ้างอิงตัวบท มาตรา 13: “ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี” มาตรา 13: “หรือปรับไม่เกินสองหมื่นบาท” มาตรา 13: “หรือทั้งจำทั้งปรับ”

มาตรา 13: “ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี”

ข้อใดอธิบายหน้าที่ลงลายมือชื่อในรายการ รายงาน หรือเอกสารอื่นที่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลต้องทำยื่นตามมาตรา 7 ได้ถูกต้อง

• A. ให้กรรมการเป็นผู้ลงลายมือชื่อเพียงผู้เดียว
• B. ให้กรรมการ ผู้เป็นหุ้นส่วน และผู้จัดการร่วมกันลงลายมือชื่อ
• C. ไม่ต้องมีผู้ลงลายมือชื่อในรายการ รายงาน หรือเอกสารอื่น
• D. ให้กรรมการ ผู้เป็นหุ้นส่วน หรือผู้จัดการเป็นผู้ลงลายมือชื่อ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ให้กรรมการ ผู้เป็นหุ้นส่วน หรือผู้จัดการเป็นผู้ลงลายมือชื่อ" มาตรา 7 กำหนดว่า รายการ รายงาน หรือเอกสารอื่นที่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลต้องทำยื่น ให้กรรมการ ผู้เป็นหุ้นส่วน หรือผู้จัดการเป็นผู้ลงลายมือชื่อ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ให้กรรมการเป็นผู้ลงลายมือชื่อเพียงผู้เดียว" ผิด: มาตรา 7 ระบุทางเลือกไว้ว่า “กรรมการหรือผู้เป็นหุ้นส่วนหรือผู้จัดการ” มิได้กำหนดเฉพาะกรรมการเพียงผู้เดียว • "ให้กรรมการ ผู้เป็นหุ้นส่วน และผู้จัดการร่วมกันลงลายมือชื่อ" ผิด: มาตรา 7 ใช้คำว่า “หรือ” ระหว่างกรรมการ ผู้เป็นหุ้นส่วน และผู้จัดการ มิได้กำหนดให้ร่วมกันลงลายมือชื่อ • "ไม่ต้องมีผู้ลงลายมือชื่อในรายการ รายงาน หรือเอกสารอื่น" ผิด: มาตรา 7 กำหนดให้กรรมการ ผู้เป็นหุ้นส่วน หรือผู้จัดการเป็นผู้ลงลายมือชื่อ อ้างอิงตัวบท มาตรา 7: “ให้กรรมการหรือผู้เป็นหุ้นส่วนหรือผู้จัดการเป็นผู้ลงลายมือชื่อ”

มาตรา 7: “ให้กรรมการหรือผู้เป็นหุ้นส่วนหรือผู้จัดการเป็นผู้ลงลายมือชื่อ”

เจ้าพนักงานสรรพากรนำหนังสือแจ้งให้เสียภาษีอากรไปส่งให้นาย ก. ณ สำนักงานของนาย ก. ในเวลาทำการ แต่ไม่พบนาย ก. และพบนาง ข. ซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้วและทำงานอยู่ในสำนักงานนั้น ตามมาตรา 8 เจ้าพนักงานสรรพากรดำเนินการอย่างไรได้ และมีผลอย่างไร

• A. ส่งให้นาง ข. ได้ และเมื่อส่งแล้วให้ถือว่านาย ก. ได้รับหนังสือแล้ว ✓
• B. ต้องปิดหนังสือไว้ที่สำนักงานของนาย ก. และจึงถือว่าได้รับแล้ว
• C. ส่งให้นาง ข. ได้ แต่ยังไม่ถือว่านาย ก. ได้รับจนกว่าจะรับด้วยตนเอง
• D. ส่งให้นาง ข. ไม่ได้ เพราะต้องส่งให้นาย ก. ด้วยตนเอง

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ส่งให้นาง ข. ได้ และเมื่อส่งแล้วให้ถือว่านาย ก. ได้รับหนังสือแล้ว" กรณีนี้ไม่พบนาย ก. ที่สำนักงาน แต่นาง ข. บรรลุนิติภาวะแล้วและทำงานอยู่ในสำนักงานนั้น จึงเข้าหลักมาตรา 8 ที่ให้ส่งหนังสือแก่นาง ข. ได้ และเมื่อดำเนินการแล้วให้ถือว่านาย ก. ได้รับหนังสือแล้ว ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ต้องปิดหนังสือไว้ที่สำนักงานของนาย ก. และจึงถือว่าได้รับแล้ว" ผิด: มาตรา 8 ให้ใช้วิธีปิดหนังสือเมื่อไม่สามารถส่งตามวิธีในวรรคหนึ่งได้ แต่กรณีนี้สามารถส่งให้นาง ข. ซึ่งบรรลุนิติภาวะและทำงานในสำนักงานนั้นได้ • "ส่งให้นาง ข. ได้ แต่ยังไม่ถือว่านาย ก. ได้รับจนกว่าจะรับด้วยตนเอง" ผิด: มาตรา 8 บัญญัติว่า เมื่อได้ปฏิบัติตามวิธีดังกล่าวแล้ว ให้ถือว่าเป็นอันได้รับแล้ว • "ส่งให้นาง ข. ไม่ได้ เพราะต้องส่งให้นาย ก. ด้วยตนเอง" ผิด: มาตรา 8 ระบุว่า เมื่อไม่พบผู้รับ จะส่งให้บุคคลซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้วและทำงานในสำนักงานที่ปรากฏว่าเป็นของผู้รับก็ได้ อ้างอิงตัวบท มาตรา 8: “ถ้าไม่พบผู้รับ ณ ภูมิลำเนา หรือถิ่นที่อยู่ หรือสำนักงานของผู้รับ จะส่งให้แก่บุคคลใดซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้วและอยู่หรือทำงานในบ้านหรือสำนักงานที่ปรากฏว่าเป็นของผู้รับนั้นก็ได้” มาตรา 8: “เมื่อได้ปฏิบัติตามวิธีดังกล่าวข้างต้นแล้ว ให้ถือว่าเป็นอันได้รับแล้ว”

มาตรา 8: “ถ้าไม่พบผู้รับ ณ ภูมิลำเนา หรือถิ่นที่อยู่ หรือสำนักงานของผู้รับ จะส่งให้แก่บุคคลใดซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้วและอยู่หรือทำงานในบ้านหรือสำนักงานที่ปรากฏว่าเป็นของผู้รับนั้นก็ได้”

ข้อใดอธิบายหลักการคำนวณเงินตราต่างประเทศเป็นเงินตราไทยตามมาตรา 9 ได้ถูกต้อง

• A. เว้นแต่จะมีบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น หากจำเป็นต้องคำนวณเพื่อปฏิบัติการตามลักษณะนี้ ให้ผู้คำนวณเลือกใช้อัตราแลกเปลี่ยนได้เอง
• B. เว้นแต่จะมีบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น หากจำเป็นต้องคำนวณเพื่อปฏิบัติการตามลักษณะนี้ ให้ใช้อัตราแลกเปลี่ยนที่กระทรวงการคลังประกาศเป็นคราว ๆ ✓
• C. เว้นแต่จะมีบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น หากจำเป็นต้องคำนวณเพื่อปฏิบัติการตามลักษณะนี้ ให้ใช้อัตราแลกเปลี่ยนที่ธนาคารแห่งประเทศไทยประกาศ
• D. แม้จะมีบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น หากจำเป็นต้องคำนวณเพื่อปฏิบัติการตามลักษณะนี้ ต้องใช้อัตราที่กระทรวงการคลังประกาศเป็นคราว ๆ

Explanation: คำตอบที่ถูก: "เว้นแต่จะมีบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น หากจำเป็นต้องคำนวณเพื่อปฏิบัติการตามลักษณะนี้ ให้ใช้อัตราแลกเปลี่ยนที่กระทรวงการคลังประกาศเป็นคราว ๆ" มาตรา 9 วางหลักว่า เมื่อจำเป็นต้องคำนวณเงินตราต่างประเทศเป็นเงินตราไทยเพื่อปฏิบัติการตามลักษณะนี้ ให้ใช้อัตราแลกเปลี่ยนที่กระทรวงการคลังประกาศเป็นคราว ๆ แต่หลักดังกล่าวใช้ภายใต้ข้อยกเว้นว่าไม่มีบทบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เว้นแต่จะมีบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น หากจำเป็นต้องคำนวณเพื่อปฏิบัติการตามลักษณะนี้ ให้ผู้คำนวณเลือกใช้อัตราแลกเปลี่ยนได้เอง" ผิด: มาตรา 9 กำหนดโดยเฉพาะให้คิดตามอัตราแลกเปลี่ยนซึ่งกระทรวงการคลังประกาศเป็นคราว ๆ มิใช่ให้ผู้คำนวณเลือกเอง • "เว้นแต่จะมีบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น หากจำเป็นต้องคำนวณเพื่อปฏิบัติการตามลักษณะนี้ ให้ใช้อัตราแลกเปลี่ยนที่ธนาคารแห่งประเทศไทยประกาศ" ผิด: มาตรา 9 กำหนดให้คิดตามอัตราแลกเปลี่ยนซึ่งกระทรวงการคลังประกาศเป็นคราว ๆ • "แม้จะมีบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น หากจำเป็นต้องคำนวณเพื่อปฏิบัติการตามลักษณะนี้ ต้องใช้อัตราที่กระทรวงการคลังประกาศเป็นคราว ๆ" ผิด: มาตรา 9 เปิดข้อยกเว้นไว้ด้วยถ้อยคำว่า “เว้นแต่จะมีบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น” อ้างอิงตัวบท มาตรา 9: “เว้นแต่จะมีบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น” มาตรา 9: “ถ้าจำเป็นต้องคำนวณเงินตราต่างประเทศเป็นเงินตราไทยเพื่อปฏิบัติการตามลักษณะนี้” มาตรา 9: “ให้คิดตามอัตราแลกเปลี่ยนซึ่งกระทรวงการคลังประกาศเป็นคราว ๆ”

มาตรา 9: “เว้นแต่จะมีบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น”

นาย ก. ตกลงรับทรัพย์สินวันที่ 5 มกราคม ได้รับทรัพย์สินจริงวันที่ 10 มกราคม เริ่มใช้ประโยชน์วันที่ 15 มกราคม และขายทรัพย์สินวันที่ 20 มกราคม โดยไม่มีบทบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่นและต้องตีราคาทรัพย์สินเป็นเงิน ตามมาตรา 9 ทวิ ต้องถือราคาใด

• A. ราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ 5 มกราคม ซึ่งเป็นวันที่ตกลงรับทรัพย์สิน
• B. ราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ 20 มกราคม ซึ่งเป็นวันที่ขายทรัพย์สิน
• C. ราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ 10 มกราคม ซึ่งเป็นวันที่ได้รับทรัพย์สิน ✓
• D. ราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ 15 มกราคม ซึ่งเป็นวันที่เริ่มใช้ประโยชน์

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ 10 มกราคม ซึ่งเป็นวันที่ได้รับทรัพย์สิน" นาย ก. ได้รับทรัพย์สินจริงวันที่ 10 มกราคม จึงเข้าหลักตามมาตรา 9 ทวิ ที่ให้ถือราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ได้รับทรัพย์สินนั้น ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ 5 มกราคม ซึ่งเป็นวันที่ตกลงรับทรัพย์สิน" ผิด: มาตรา 9 ทวิ กำหนดให้ถือราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ได้รับทรัพย์สิน ไม่ใช่วันที่ตกลงรับ • "ราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ 20 มกราคม ซึ่งเป็นวันที่ขายทรัพย์สิน" ผิด: มาตรา 9 ทวิ ให้ถือราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ได้รับทรัพย์สิน มิใช่วันที่ขายทรัพย์สิน • "ราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ 15 มกราคม ซึ่งเป็นวันที่เริ่มใช้ประโยชน์" ผิด: มาตรา 9 ทวิ กำหนดวันตีราคาเป็นวันที่ได้รับทรัพย์สิน มิใช่วันที่เริ่มใช้ประโยชน์ อ้างอิงตัวบท มาตรา 9 ทวิ: “ให้ถือราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์นั้น”

มาตรา 9 ทวิ: “ให้ถือราคาหรือค่าอันพึงมีในวันที่ได้รับทรัพย์สินหรือประโยชน์นั้น”

บริษัท ค. จำกัด เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนที่อยู่ภายใต้บังคับมาตรา 83 ในเดือนภาษีหนึ่งบริษัทไม่มีการขายสินค้าหรือให้บริการ และอธิบดีไม่ได้กำหนดเวลายื่นแบบเป็นอย่างอื่น บริษัทต้องปฏิบัติอย่างไร

• A. ยื่นแบบที่บริษัทกำหนดขึ้นเองเป็นรายเดือนภาษี พร้อมชำระภาษีถ้ามี
• B. ยื่นแบบเป็นรายเดือนภาษีภายในวันที่ 20 ของเดือนถัดไป พร้อมชำระภาษีถ้ามี
• C. ไม่ต้องยื่นแบบสำหรับเดือนภาษีนั้น เพราะไม่มีการขายสินค้าหรือให้บริการ
• D. ยื่นแบบตามแบบที่อธิบดีกำหนดเป็นรายเดือนภาษีภายในวันที่ 15 ของเดือนถัดไป พร้อมชำระภาษีถ้ามี ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ยื่นแบบตามแบบที่อธิบดีกำหนดเป็นรายเดือนภาษีภายในวันที่ 15 ของเดือนถัดไป พร้อมชำระภาษีถ้ามี" ตามมาตรา 83 การที่บริษัทเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนทำให้มีหน้าที่ยื่นแบบเป็นรายเดือนภาษี แม้เดือนนั้นไม่มีการขายสินค้าหรือให้บริการ และเมื่ออธิบดีไม่ได้กำหนดเป็นอย่างอื่น ต้องยื่นภายในวันที่ 15 ของเดือนถัดไป พร้อมชำระภาษีถ้ามี ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ยื่นแบบที่บริษัทกำหนดขึ้นเองเป็นรายเดือนภาษี พร้อมชำระภาษีถ้ามี" ผิด: มาตรา 83 กำหนดให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนยื่นแบบแสดงรายการภาษีตามแบบที่อธิบดีกำหนด • "ยื่นแบบเป็นรายเดือนภาษีภายในวันที่ 20 ของเดือนถัดไป พร้อมชำระภาษีถ้ามี" ผิด: มาตรา 83 กำหนดให้ยื่นแบบและชำระภาษีภายในวันที่สิบห้าของเดือนถัดไป เว้นแต่อธิบดีจะกำหนดเป็นอย่างอื่น • "ไม่ต้องยื่นแบบสำหรับเดือนภาษีนั้น เพราะไม่มีการขายสินค้าหรือให้บริการ" ผิด: มาตรา 83 กำหนดให้ยื่นแบบไม่ว่าจะได้ขายสินค้าหรือให้บริการในเดือนภาษีนั้นหรือไม่ก็ตาม อ้างอิงตัวบท มาตรา 83: “ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนยื่นแบบแสดงรายการภาษีตามแบบที่อธิบดีกำหนด” มาตรา 83: “โดยให้ยื่นเป็นรายเดือนภาษี” มาตรา 83: “การยื่นแบบแสดงรายการภาษีและการชำระภาษีสำหรับเดือนภาษีใดให้ยื่นภายในวันที่สิบห้าของเดือนถัดไป เว้นแต่อธิบดีจะกำหนดเป็นอย่างอื่น” มาตรา 83: “พร้อมกับชำระภาษีถ้ามี”

มาตรา 83: “ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนยื่นแบบแสดงรายการภาษีตามแบบที่อธิบดีกำหนด”

ข้อใดอธิบายสิทธิของผู้ประกอบการจดทะเบียนเกี่ยวกับเครดิตภาษีที่เหลืออยู่ในแต่ละเดือนภาษีตามมาตรา 84 ได้ถูกต้อง

• A. นำเครดิตภาษีไปชำระภาษีมูลค่าเพิ่มได้ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนด หรือขอคืนพร้อมการยื่นแบบของเดือนนั้น และกรณียื่นแบบเพิ่มเติมตามมาตรา 83/4 ขอคืนพร้อมแบบเพิ่มเติมได้ ✓
• B. ขอคืนเครดิตภาษีได้ภายหลังการยื่นแบบของเดือนนั้นแล้ว โดยไม่ต้องขอคืนพร้อมกับการยื่นแบบ
• C. กรณียื่นแบบเพิ่มเติมตามมาตรา 83/4 ไม่มีสิทธิขอคืนเครดิตภาษีพร้อมกับการยื่นแบบเพิ่มเติมนั้น
• D. ต้องนำเครดิตภาษีไปชำระภาษีมูลค่าเพิ่มเท่านั้น โดยไม่มีสิทธิขอคืนพร้อมการยื่นแบบของเดือนนั้น

Explanation: คำตอบที่ถูก: "นำเครดิตภาษีไปชำระภาษีมูลค่าเพิ่มได้ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนด หรือขอคืนพร้อมการยื่นแบบของเดือนนั้น และกรณียื่นแบบเพิ่มเติมตามมาตรา 83/4 ขอคืนพร้อมแบบเพิ่มเติมได้" มาตรา 84 ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนนำเครดิตภาษีที่เหลือไปชำระภาษีมูลค่าเพิ่มตามหลักเกณฑ์ที่กำหนด หรือขอคืนพร้อมการยื่นแบบของเดือนภาษีนั้นได้ และหากยื่นแบบเพิ่มเติมตามมาตรา 83/4 ก็ขอคืนพร้อมแบบเพิ่มเติมนั้นได้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ขอคืนเครดิตภาษีได้ภายหลังการยื่นแบบของเดือนนั้นแล้ว โดยไม่ต้องขอคืนพร้อมกับการยื่นแบบ" ผิด: มาตรา 84 กำหนดให้ขอคืนพร้อมกับการยื่นแบบแสดงรายการภาษีของเดือนภาษีนั้น • "กรณียื่นแบบเพิ่มเติมตามมาตรา 83/4 ไม่มีสิทธิขอคืนเครดิตภาษีพร้อมกับการยื่นแบบเพิ่มเติมนั้น" ผิด: มาตรา 84 ระบุว่า กรณียื่นแบบเพิ่มเติมตามมาตรา 83/4 ให้มีสิทธิขอคืนพร้อมกับการยื่นแบบเพิ่มเติมนั้น • "ต้องนำเครดิตภาษีไปชำระภาษีมูลค่าเพิ่มเท่านั้น โดยไม่มีสิทธิขอคืนพร้อมการยื่นแบบของเดือนนั้น" ผิด: มาตรา 84 ระบุว่า ผู้ประกอบการจดทะเบียนมีสิทธิขอคืนพร้อมกับการยื่นแบบแสดงรายการภาษีของเดือนภาษีนั้นได้ด้วย อ้างอิงตัวบท มาตรา 84: “ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนมีสิทธินำไปชำระภาษีมูลค่าเพิ่มได้ ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา” มาตรา 84: “หรือมีสิทธิขอคืนพร้อมกับการยื่นแบบแสดงรายการภาษีของเดือนภาษีนั้นตามมาตรา 83 หรือมาตรา 83/1” มาตรา 84: “เว้นแต่ในกรณีที่มีการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมเพราะการยื่นแบบแสดงรายการภาษีไม่ถูกต้องครบถ้วนตามมาตรา 83/4 ก็ให้มีสิทธิขอคืนพร้อมกับการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมนั้น”

มาตรา 84: “ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนมีสิทธินำไปชำระภาษีมูลค่าเพิ่มได้ ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา”

บริษัท ค. จำกัด เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียน มีภาษีต้องคืนจากการขายสินค้าในเดือนภาษีหนึ่ง แต่มิได้ขอคืนตามมาตรา 84 หากบริษัทประสงค์ยื่นคำร้องขอคืนภาษี จะต้องยื่นภายในกำหนดเวลาใดและนับตั้งแต่เมื่อใด

• A. ไม่มีสิทธิยื่นคำร้องขอคืนภาษีเพราะมิได้ขอคืนตามมาตรา 84
• B. ภายในสามปีนับแต่วันพ้นกำหนดเวลายื่นแบบแสดงรายการภาษีสำหรับเดือนภาษีนั้น ✓
• C. ภายในสองปีนับแต่วันพ้นกำหนดเวลายื่นแบบแสดงรายการภาษีสำหรับเดือนภาษีนั้น
• D. ภายในสามปีนับแต่วันที่ได้ชำระภาษี

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ภายในสามปีนับแต่วันพ้นกำหนดเวลายื่นแบบแสดงรายการภาษีสำหรับเดือนภาษีนั้น" ข้อเท็จจริงที่บริษัทเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียน มีภาษีต้องคืน และมิได้ขอคืนตามมาตรา 84 ทำให้เข้ากรณีมาตรา 84/1 (1) ซึ่งให้ยื่นคำร้องขอคืนภายในสามปีนับแต่วันพ้นกำหนดเวลายื่นแบบแสดงรายการภาษีสำหรับเดือนภาษีนั้น ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ไม่มีสิทธิยื่นคำร้องขอคืนภาษีเพราะมิได้ขอคืนตามมาตรา 84" ผิด: มาตรา 84/1 (1) ระบุว่าผู้ประกอบการจดทะเบียนที่มิได้ขอคืนตามมาตรา 84 มีสิทธิยื่นคำร้องขอคืนภายในกำหนดเวลา • "ภายในสองปีนับแต่วันพ้นกำหนดเวลายื่นแบบแสดงรายการภาษีสำหรับเดือนภาษีนั้น" ผิด: มาตรา 84/1 (1) กำหนดให้ยื่นภายในสามปี มิใช่สองปี • "ภายในสามปีนับแต่วันที่ได้ชำระภาษี" ผิด: มาตรา 84/1 (1) ให้เริ่มนับแต่วันพ้นกำหนดเวลายื่นแบบแสดงรายการภาษีสำหรับเดือนภาษีนั้น ส่วนวันที่ได้ชำระภาษีเป็นเกณฑ์ตามมาตรา 84/1 (2) อ้างอิงตัวบท มาตรา 84/1: “การขายสินค้าหรือการให้บริการในกรณีที่มีภาษีต้องคืน แต่ผู้ประกอบการจดทะเบียนมิได้ขอคืนตามมาตรา 84 ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนมีสิทธิยื่นคำร้องขอคืนภาษีภายในสามปีนับแต่วันพ้นกำหนดเวลายื่นแบบแสดงรายการภาษีสำหรับเดือนภาษีนั้น”

มาตรา 84/1: “การขายสินค้าหรือการให้บริการในกรณีที่มีภาษีต้องคืน แต่ผู้ประกอบการจดทะเบียนมิได้ขอคืนตามมาตรา 84 ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนมีสิทธิยื่นคำร้องขอคืนภาษีภายในสามปีนับแต่วันพ้นกำหนดเวลายื่นแบบแสดงรายการภาษีสำหรับเดือนภาษีนั้น”

ข้อใดกล่าวถูกต้องเกี่ยวกับอำนาจของอธิบดีตามมาตรา 84/4 แห่งประมวลรัษฎากร

• A. กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขห้ามผู้เดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ถูกเรียกเก็บไว้แล้ว
• B. กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขให้ผู้เดินทางซึ่งซื้อสินค้าจากผู้ประกอบการที่มิได้จดทะเบียนขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มได้
• C. กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขให้ผู้เดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรซึ่งซื้อสินค้าจากผู้ประกอบการจดทะเบียนเพื่อนำออกไปนอกราชอาณาจักรขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ถูกเรียกเก็บไว้แล้วได้ ✓
• D. กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขให้ผู้เดินทางซึ่งซื้อสินค้าไว้ใช้ในราชอาณาจักรขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ถูกเรียกเก็บไว้แล้วได้

Explanation: คำตอบที่ถูก: "กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขให้ผู้เดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรซึ่งซื้อสินค้าจากผู้ประกอบการจดทะเบียนเพื่อนำออกไปนอกราชอาณาจักรขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ถูกเรียกเก็บไว้แล้วได้" มาตรา 84/4 ให้อธิบดีมีอำนาจกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขให้ผู้เดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรซึ่งซื้อสินค้าจากผู้ประกอบการจดทะเบียนเพื่อนำออกไปนอกราชอาณาจักร ขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ถูกเรียกเก็บไว้แล้วได้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขห้ามผู้เดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ถูกเรียกเก็บไว้แล้ว" ผิด: มาตรา 84/4 ระบุว่าอธิบดีมีอำนาจกำหนดให้ผู้เดินทางดังกล่าว “ขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ถูกเรียกเก็บไว้แล้วได้” มิใช่ห้ามขอคืน • "กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขให้ผู้เดินทางซึ่งซื้อสินค้าจากผู้ประกอบการที่มิได้จดทะเบียนขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มได้" ผิด: มาตรา 84/4 ระบุกรณีซื้อสินค้าจาก “ผู้ประกอบการจดทะเบียน” ไม่ใช่ผู้ประกอบการที่มิได้จดทะเบียน • "กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขให้ผู้เดินทางซึ่งซื้อสินค้าไว้ใช้ในราชอาณาจักรขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ถูกเรียกเก็บไว้แล้วได้" ผิด: มาตรา 84/4 ระบุว่าสินค้าที่ซื้อเป็นสินค้า “เพื่อนำออกไปนอกราชอาณาจักร” ไม่ใช่สินค้าไว้ใช้ในราชอาณาจักร อ้างอิงตัวบท มาตรา 84/4: “ให้อธิบดีมีอำนาจกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขให้ผู้เดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรที่ซื้อสินค้าจากผู้ประกอบการจดทะเบียนเพื่อนำออกไปนอกราชอาณาจักรขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ถูกเรียกเก็บไว้แล้วได้”

มาตรา 84/4: “ให้อธิบดีมีอำนาจกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขให้ผู้เดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรที่ซื้อสินค้าจากผู้ประกอบการจดทะเบียนเพื่อนำออกไปนอกราชอาณาจักรขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ถูกเรียกเก็บไว้แล้วได้”

บริษัท ค. จำกัด ส่งสินค้าออกไปต่างประเทศให้แก่สำนักงานใหญ่ โดยสินค้านั้นไม่ใช่สินค้าตัวอย่างหรือเพื่อการวิจัย ไม่ใช่ของผ่านแดน และไม่เข้ากรณีส่งกลับภายในหนึ่งปี ตามมาตรา 40 ทวิ การส่งสินค้าดังกล่าวมีผลอย่างไร

• A. ไม่ถือเป็นการขายในประเทศไทย และไม่ถือราคาสินค้าเป็นเงินได้พึงประเมิน
• B. ถือเป็นการขายในประเทศไทย และถือราคาตลาดในวันที่รับชำระเป็นเงินได้พึงประเมินในปีที่รับชำระ
• C. ถือเป็นการขายในประเทศไทย และถือราคาทุนของสินค้าเป็นเงินได้พึงประเมินในปีที่ส่งไป
• D. ถือเป็นการขายในประเทศไทย และถือราคาตลาดในวันที่ส่งไปเป็นเงินได้พึงประเมินในปีที่ส่งไป ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ถือเป็นการขายในประเทศไทย และถือราคาตลาดในวันที่ส่งไปเป็นเงินได้พึงประเมินในปีที่ส่งไป" กรณีนี้บริษัทส่งสินค้าออกไปต่างประเทศให้แก่สำนักงานใหญ่และไม่เข้าข้อยกเว้นตามมาตรา 40 ทวิ จึงถือเป็นการขายในประเทศไทย และต้องถือราคาตลาดในวันที่ส่งไปเป็นเงินได้พึงประเมินในปีที่ส่งไป ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ไม่ถือเป็นการขายในประเทศไทย และไม่ถือราคาสินค้าเป็นเงินได้พึงประเมิน" ผิด: มาตรา 40 ทวิ กำหนดให้ถือว่าการส่งสินค้าออกไปให้สำนักงานใหญ่เป็นการขายในประเทศไทยด้วย • "ถือเป็นการขายในประเทศไทย และถือราคาตลาดในวันที่รับชำระเป็นเงินได้พึงประเมินในปีที่รับชำระ" ผิด: มาตรา 40 ทวิ กำหนดให้ใช้ราคาตลาดในวันที่ส่งไปและเป็นเงินได้พึงประเมินในปีที่ส่งไป • "ถือเป็นการขายในประเทศไทย และถือราคาทุนของสินค้าเป็นเงินได้พึงประเมินในปีที่ส่งไป" ผิด: มาตรา 40 ทวิ ระบุให้ถือราคาสินค้าตามราคาตลาดในวันที่ส่งไป ไม่ใช่ราคาทุน อ้างอิงตัวบท มาตรา 40 ทวิ: “ผู้ใดส่งสินค้าออกไปต่างประเทศให้แก่หรือตามคำสั่งของสำนักงานใหญ่ สาขา ตัวการ ตัวแทน นายจ้าง หรือลูกจ้างให้ถือว่าการที่ได้ส่งสินค้าไปนั้นเป็นการขายในประเทศไทยด้วย” มาตรา 40 ทวิ: “และให้ถือราคาสินค้าตามราคาตลาดในวันที่ส่งไปเป็นเงินได้พึงประเมินในปีที่ส่งไปนั้น”

มาตรา 40 ทวิ: “ผู้ใดส่งสินค้าออกไปต่างประเทศให้แก่หรือตามคำสั่งของสำนักงานใหญ่ สาขา ตัวการ ตัวแทน นายจ้าง หรือลูกจ้างให้ถือว่าการที่ได้ส่งสินค้าไปนั้นเป็นการขายในประเทศไทยด้วย”

ข้อใดอธิบายหลักเกณฑ์ตามมาตรา 41 สำหรับเงินได้เนื่องจากหน้าที่งานหรือกิจการที่ทำในประเทศไทยได้ถูกต้อง

• A. ต้องเสียภาษีไม่ว่าเงินได้นั้นจะจ่ายในหรือนอกประเทศ ✓
• B. หากนายจ้างมีกิจการในต่างประเทศ เงินได้จากงานที่ทำในประเทศไทยไม่ต้องเสียภาษี
• C. ต้องเสียภาษีเฉพาะเมื่อเงินได้นั้นจ่ายในประเทศไทย
• D. หากจ่ายเงินได้ในต่างประเทศ ต้องเสียภาษีเมื่อนำเงินได้นั้นเข้ามาในประเทศไทย

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ต้องเสียภาษีไม่ว่าเงินได้นั้นจะจ่ายในหรือนอกประเทศ" มาตรา 41 กำหนดว่าเงินได้พึงประเมินเนื่องจากหน้าที่งานหรือกิจการที่ทำในประเทศไทยต้องเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้ ไม่ว่าเงินได้นั้นจะจ่ายในหรือนอกประเทศ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "หากนายจ้างมีกิจการในต่างประเทศ เงินได้จากงานที่ทำในประเทศไทยไม่ต้องเสียภาษี" ผิด: มาตรา 41 ใช้คำว่า “หรือ” แยกเหตุจากหน้าที่งานหรือกิจการที่ทำในประเทศไทยออกจากเหตุเนื่องจากกิจการของนายจ้างในประเทศไทย • "ต้องเสียภาษีเฉพาะเมื่อเงินได้นั้นจ่ายในประเทศไทย" ผิด: มาตรา 41 กำหนดว่าให้เสียภาษี “ไม่ว่าเงินได้นั้นจะจ่ายในหรือนอกประเทศ” • "หากจ่ายเงินได้ในต่างประเทศ ต้องเสียภาษีเมื่อนำเงินได้นั้นเข้ามาในประเทศไทย" ผิด: กรณีงานหรือกิจการที่ทำในประเทศไทยต้องเสียภาษีไม่ว่าจะจ่ายในหรือนอกประเทศ โดยไม่ใช้เงื่อนไขการนำเงินได้เข้ามาในประเทศไทย อ้างอิงตัวบท มาตรา 41: “ผู้มีเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 ในปีภาษีที่ล่วงมาแล้วเนื่องจากหน้าที่งานหรือกิจการที่ทำในประเทศไทย หรือเนื่องจากกิจการของนายจ้างในประเทศไทย หรือเนื่องจากทรัพย์สินที่อยู่ในประเทศไทย ต้องเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้ไม่ว่าเงินได้นั้นจะจ่ายในหรือนอกประเทศ”

มาตรา 41: “ผู้มีเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 ในปีภาษีที่ล่วงมาแล้วเนื่องจากหน้าที่งานหรือกิจการที่ทำในประเทศไทย หรือเนื่องจากกิจการของนายจ้างในประเทศไทย หรือเนื่องจากทรัพย์สินที่อยู่ในประเทศไทย ต้องเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้ไม่ว่าเงินได้นั้นจะจ่ายในหรือนอกประเทศ”

ข้อใดอธิบายผลของมาตรา 41 ทวิ กรณีโอนกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองในอสังหาริมทรัพย์โดยไม่มีค่าตอบแทนได้ถูกต้อง

• A. ให้ถือว่าผู้โอนไม่เป็นผู้มีเงินได้และไม่ต้องเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้
• B. ให้ถือว่าผู้โอนเป็นผู้มีเงินได้และต้องเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้ ✓
• C. ให้ถือว่าผู้โอนเป็นผู้มีเงินได้ แต่ไม่ต้องเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้
• D. ให้ถือว่าผู้รับโอนแทนผู้โอนเป็นผู้มีเงินได้และต้องเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ให้ถือว่าผู้โอนเป็นผู้มีเงินได้และต้องเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้" มาตรา 41 ทวิ กำหนดว่า เมื่อมีการโอนกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองในอสังหาริมทรัพย์โดยไม่มีค่าตอบแทน ให้ถือว่าผู้โอนเป็นผู้มีเงินได้และต้องเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ให้ถือว่าผู้โอนไม่เป็นผู้มีเงินได้และไม่ต้องเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้" ผิด: มาตรา 41 ทวิ ระบุว่า “ให้ถือว่าผู้โอนเป็นผู้มีเงินได้และต้องเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้” • "ให้ถือว่าผู้โอนเป็นผู้มีเงินได้ แต่ไม่ต้องเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้" ผิด: มาตรา 41 ทวิ ระบุชัดว่าผู้โอน “ต้องเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้” • "ให้ถือว่าผู้รับโอนแทนผู้โอนเป็นผู้มีเงินได้และต้องเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้" ผิด: มาตรา 41 ทวิ กำหนดให้ถือว่า “ผู้โอน” เป็นผู้มีเงินได้ มิใช่ผู้รับโอนแทนผู้โอน อ้างอิงตัวบท มาตรา 41 ทวิ: “ให้ถือว่าผู้โอนเป็นผู้มีเงินได้” มาตรา 41 ทวิ: “และต้องเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้”

มาตรา 41 ทวิ: “ให้ถือว่าผู้โอนเป็นผู้มีเงินได้”

ตามมาตรา 42 ทวิ เงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (1) และ (2) เมื่อหักค่าใช้จ่ายเป็นการเหมารวมกันแล้ว ต้องไม่เกินจำนวนเท่าใด

• A. 60,000 บาท
• B. 120,000 บาท
• C. 100,000 บาท ✓
• D. 80,000 บาท

Explanation: คำตอบที่ถูก: "100,000 บาท" มาตรา 42 ทวิ กำหนดให้เงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (1) และ (2) หักค่าใช้จ่ายเป็นการเหมาได้ร้อยละ 50 แต่รวมกันต้องไม่เกิน 100,000 บาท ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "60,000 บาท" ผิด: มาตรา 42 ทวิ ระบุว่าเมื่อรวมกันต้องไม่เกิน 100,000 บาท • "120,000 บาท" ผิด: มาตรา 42 ทวิ กำหนดให้รวมกันต้องไม่เกิน 100,000 บาท • "80,000 บาท" ผิด: แหล่งข้อมูลกำหนดจำนวนสูงสุดไว้ที่ 100,000 บาท ไม่ใช่ 80,000 บาท อ้างอิงตัวบท มาตรา 42 ทวิ: “แต่รวมกันต้องไม่เกิน 100,000 บาท”

มาตรา 42 ทวิ: “แต่รวมกันต้องไม่เกิน 100,000 บาท”

ตามมาตรา 46 เงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (8) ยอมให้หักค่าใช้จ่ายได้ตามที่กำหนดโดยกฎหมายใด

• A. ประกาศกระทรวงการคลัง
• B. กฎกระทรวง
• C. พระราชบัญญัติ
• D. พระราชกฤษฎีกา ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "พระราชกฤษฎีกา" มาตรา 46 บัญญัติว่า เงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (8) ยอมให้หักค่าใช้จ่ายได้ตามที่จะได้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ประกาศกระทรวงการคลัง" ผิด: ถ้อยคำในมาตรา 46 ระบุให้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา มิใช่ประกาศกระทรวงการคลัง • "กฎกระทรวง" ผิด: มาตรา 46 ระบุว่าให้หักค่าใช้จ่ายได้ตามที่จะได้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา • "พระราชบัญญัติ" ผิด: มาตรา 46 กำหนดรูปแบบกฎหมายไว้เฉพาะว่าเป็นพระราชกฤษฎีกา อ้างอิงตัวบท มาตรา 46: “ยอมให้หักค่าใช้จ่ายได้ตามที่จะได้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา”

มาตรา 46: “ยอมให้หักค่าใช้จ่ายได้ตามที่จะได้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา”

บริษัท ค. จำกัด ระบุข้อความในหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่ายไม่ถูกต้อง เป็นเหตุให้นาย ก. คำนวณเครดิตภาษีเกินกว่าที่พึงได้รับ และได้รับเงินคืนเกินไป เมื่อบริษัท ค. จำกัดและนาย ก. ไม่ชำระเงินที่เรียกให้ชำระภายในเจ็ดวันนับแต่ได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานประเมิน ผลตามมาตรา 47 ทวิ เป็นอย่างไร

• A. ให้ถือว่าเงินจำนวนที่เรียกให้ชำระเป็นภาษีอากรค้าง ✓
• B. มิให้ถือว่าเงินจำนวนที่เรียกให้ชำระเป็นภาษีอากรค้าง
• C. ให้ถือเป็นภาษีอากรค้างเมื่อพ้นสิบห้าวันนับแต่ได้รับหนังสือแจ้ง
• D. ให้แจ้งนาย ก. ถึงสิทธิที่จะได้รับเงินที่เหลือคืนตามกฎหมาย

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ให้ถือว่าเงินจำนวนที่เรียกให้ชำระเป็นภาษีอากรค้าง" ตามมาตรา 47 ทวิ เมื่อการระบุข้อความไม่ถูกต้องทำให้เครดิตภาษีเกิน และผู้จ่ายเงินได้หรือผู้มีเงินได้ไม่ชำระเงินที่เรียกให้ชำระภายในเจ็ดวันนับแต่ได้รับหนังสือแจ้ง เงินจำนวนดังกล่าวให้ถือเป็นภาษีอากรค้าง ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "มิให้ถือว่าเงินจำนวนที่เรียกให้ชำระเป็นภาษีอากรค้าง" ผิด: มาตรา 47 ทวิบัญญัติโดยตรงว่า เมื่อไม่ชำระภายในเจ็ดวัน ให้ถือว่าเงินจำนวนที่เรียกให้ชำระเป็นภาษีอากรค้าง • "ให้ถือเป็นภาษีอากรค้างเมื่อพ้นสิบห้าวันนับแต่ได้รับหนังสือแจ้ง" ผิด: มาตรา 47 ทวิกำหนดว่า หากไม่ชำระภายในเจ็ดวันนับแต่ได้รับหนังสือแจ้ง ให้ถือเป็นภาษีอากรค้าง • "ให้แจ้งนาย ก. ถึงสิทธิที่จะได้รับเงินที่เหลือคืนตามกฎหมาย" ผิด: การแจ้งสิทธิรับเงินคืนใช้เมื่อเครดิตภาษีที่คำนวณได้มีจำนวนน้อยกว่าที่พึงได้รับ แต่กรณีนี้คำนวณเครดิตภาษีเกิน อ้างอิงตัวบท มาตรา 47 ทวิ: “ถ้าผู้จ่ายเงินได้หรือผู้มีเงินได้ไม่ชำระเงินดังกล่าวภายในเจ็ดวันนับแต่ได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานประเมิน ให้ถือว่าเงินจำนวนที่เรียกให้ชำระเป็นภาษีอากรค้าง”

มาตรา 47 ทวิ: “ถ้าผู้จ่ายเงินได้หรือผู้มีเงินได้ไม่ชำระเงินดังกล่าวภายในเจ็ดวันนับแต่ได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานประเมิน ให้ถือว่าเงินจำนวนที่เรียกให้ชำระเป็นภาษีอากรค้าง”

บริษัท ค. จำกัด เป็นผู้มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่ายตามมาตรา 50 (1) และได้หักภาษีจากนาย ก. ซึ่งออกจากงานในระหว่างปีภาษี บริษัทต้องออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่ายแก่นาย ก. อย่างไร

• A. ออกสองฉบับโดยข้อความไม่จำเป็นต้องตรงกัน ภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันที่นาย ก. ออกจากงาน
• B. ออกสองฉบับมีข้อความตรงกัน ภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันที่นาย ก. ออกจากงาน ✓
• C. ออกสองฉบับมีข้อความตรงกัน ในทันทีทุกครั้งที่มีการหักภาษี ณ ที่จ่าย
• D. ออกหนึ่งฉบับมีข้อความครบถ้วน ภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันที่นาย ก. ออกจากงาน

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ออกสองฉบับมีข้อความตรงกัน ภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันที่นาย ก. ออกจากงาน" การที่นาย ก. ออกจากงานในระหว่างปีภาษีทำให้ใช้กรณีตามมาตรา 50 ทวิ (2) ซึ่งกำหนดให้ผู้มีหน้าที่หักภาษีออกหนังสือรับรองสองฉบับมีข้อความตรงกัน ภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ผู้ถูกหักภาษีออกจากงาน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ออกสองฉบับโดยข้อความไม่จำเป็นต้องตรงกัน ภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันที่นาย ก. ออกจากงาน" ผิด: มาตรา 50 ทวิ กำหนดชัดว่าหนังสือรับรองสองฉบับต้องมีข้อความตรงกัน • "ออกสองฉบับมีข้อความตรงกัน ในทันทีทุกครั้งที่มีการหักภาษี ณ ที่จ่าย" ผิด: กรณีตามมาตรา 50 (1) เมื่อผู้ถูกหักภาษีออกจากงานระหว่างปีภาษี ต้องออกภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ออกจากงาน ไม่ใช่ในทันทีทุกครั้งที่หักภาษี • "ออกหนึ่งฉบับมีข้อความครบถ้วน ภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันที่นาย ก. ออกจากงาน" ผิด: มาตรา 50 ทวิ กำหนดให้ออกหนังสือรับรองแก่ผู้ถูกหักภาษีสองฉบับมีข้อความตรงกัน อ้างอิงตัวบท มาตรา 50 ทวิ: “ออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่ายที่ได้หักไว้แล้วในปีภาษีให้แก่ผู้ถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายสองฉบับมีข้อความตรงกัน” มาตรา 50 ทวิ: “(2) ในกรณีตามมาตรา 50 (1) ให้ออกภายในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ของปีถัดจากปีภาษี หรือภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ผู้ถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายออกจากงานในระหว่างปีภาษี”

มาตรา 50 ทวิ: “ออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่ายที่ได้หักไว้แล้วในปีภาษีให้แก่ผู้ถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายสองฉบับมีข้อความตรงกัน”

ตามมาตรา 52 ทวิ ผู้มีเงินได้พึงประเมินประเภทที่ไม่ต้องถูกหักภาษี ณ ที่จ่าย ต้องมีเงินได้พึงประเมินตั้งแต่เท่าใดขึ้นไป จึงจะนำภาษีตามเกณฑ์ในมาตรา 48 ไปชำระก่อนถึงกำหนดเวลายื่นรายการได้

• A. ตั้งแต่ 20,000 บาทขึ้นไป
• B. ตั้งแต่ 5,000 บาทขึ้นไป
• C. ตั้งแต่ 10,000 บาทขึ้นไป ✓
• D. ตั้งแต่ 50,000 บาทขึ้นไป

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ตั้งแต่ 10,000 บาทขึ้นไป" มาตรา 52 ทวิ กำหนดว่า ผู้มีเงินได้พึงประเมินประเภทที่ไม่ต้องถูกหักภาษี ณ ที่จ่าย หากมีเงินได้พึงประเมินตั้งแต่ 10,000 บาทขึ้นไป จะนำภาษีตามเกณฑ์ในมาตรา 48 ไปชำระก่อนถึงกำหนดเวลายื่นรายการก็ได้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ตั้งแต่ 20,000 บาทขึ้นไป" ผิด: มาตรา 52 ทวิ ระบุจำนวนเงินขั้นต่ำไว้ที่ 10,000 บาท ไม่ใช่ 20,000 บาท • "ตั้งแต่ 5,000 บาทขึ้นไป" ผิด: มาตรา 52 ทวิ กำหนดว่า “ตั้งแต่ 10,000 บาทขึ้นไป” ไม่ใช่ 5,000 บาท • "ตั้งแต่ 50,000 บาทขึ้นไป" ผิด: ข้อความในมาตรา 52 ทวิ กำหนดเกณฑ์ไว้ที่ 10,000 บาทขึ้นไป ไม่ใช่ 50,000 บาท อ้างอิงตัวบท มาตรา 52 ทวิ: “ถ้ามีเงินได้พึงประเมินตั้งแต่ 10,000 บาทขึ้นไป”

มาตรา 52 ทวิ: “ถ้ามีเงินได้พึงประเมินตั้งแต่ 10,000 บาทขึ้นไป”

บริษัท ค. จำกัด เป็นผู้จ่ายเงินตามมาตรา 50 ได้หักเงินภาษีจากผู้มีเงินได้ไว้ 10,000 บาท แต่ยังมิได้นำส่ง ตามมาตรา 54 ผลเป็นอย่างไร

• A. ผู้มีเงินได้ต้องรับผิดชำระเงินภาษี 10,000 บาทแต่ฝ่ายเดียว
• B. ผู้มีเงินได้และบริษัท ค. จำกัดต้องร่วมกันรับผิดชำระเงินภาษี 10,000 บาท
• C. ผู้มีเงินได้พ้นความรับผิด 5,000 บาท และบริษัท ค. จำกัดรับผิดชำระเงินภาษีจำนวนนั้นแต่ฝ่ายเดียว
• D. ผู้มีเงินได้พ้นความรับผิด 10,000 บาท และบริษัท ค. จำกัดรับผิดชำระเงินภาษีจำนวนนั้นแต่ฝ่ายเดียว ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผู้มีเงินได้พ้นความรับผิด 10,000 บาท และบริษัท ค. จำกัดรับผิดชำระเงินภาษีจำนวนนั้นแต่ฝ่ายเดียว" กรณีนี้บริษัท ค. จำกัดได้หักเงินภาษีตามมาตรา 50 ไว้แล้ว 10,000 บาท จึงเข้าหลักมาตรา 54 วรรคสอง ผู้มีเงินได้พ้นความรับผิดเท่าจำนวนที่ถูกหักไว้ และบริษัท ค. จำกัดต้องรับผิดชำระเงินภาษีจำนวนนั้นแต่ฝ่ายเดียว ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ผู้มีเงินได้ต้องรับผิดชำระเงินภาษี 10,000 บาทแต่ฝ่ายเดียว" ผิด: มาตรา 54 ให้ผู้มีเงินได้พ้นความรับผิด และให้ผู้จ่ายเงินรับผิดชำระเงินภาษีจำนวนนั้นแต่ฝ่ายเดียว • "ผู้มีเงินได้และบริษัท ค. จำกัดต้องร่วมกันรับผิดชำระเงินภาษี 10,000 บาท" ผิด: มาตรา 54 กำหนดว่า เมื่อผู้จ่ายเงินได้หักเงินภาษีไว้แล้ว ผู้มีเงินได้พ้นความรับผิดเท่าจำนวนที่หัก และผู้จ่ายเงินรับผิดแต่ฝ่ายเดียว • "ผู้มีเงินได้พ้นความรับผิด 5,000 บาท และบริษัท ค. จำกัดรับผิดชำระเงินภาษีจำนวนนั้นแต่ฝ่ายเดียว" ผิด: มาตรา 54 กำหนดให้ผู้มีเงินได้พ้นความรับผิดเท่าจำนวนที่ผู้จ่ายเงินได้หักไว้แล้ว ซึ่งในกรณีนี้คือ 10,000 บาท อ้างอิงตัวบท มาตรา 54: “ในกรณีที่ผู้จ่ายเงินได้หักเงินภาษีไว้ตามมาตรา 50 หรือมาตรา 53 แล้ว ให้ผู้มีเงินได้ซึ่งต้องเสียภาษีพ้นความรับผิดที่จะต้องชำระเงินภาษีเท่าจำนวนที่ผู้จ่ายเงินได้หักไว้แล้วนั้น และให้ผู้จ่ายเงินรับผิดชำระเงินภาษีจำนวนนั้นแต่ฝ่ายเดียว” มาตรา 54: “และให้ผู้จ่ายเงินรับผิดชำระเงินภาษีจำนวนนั้นแต่ฝ่ายเดียว”

มาตรา 54: “ในกรณีที่ผู้จ่ายเงินได้หักเงินภาษีไว้ตามมาตรา 50 หรือมาตรา 53 แล้ว ให้ผู้มีเงินได้ซึ่งต้องเสียภาษีพ้นความรับผิดที่จะต้องชำระเงินภาษีเท่าจำนวนที่ผู้จ่ายเงินได้หักไว้แล้วนั้น และให้ผู้จ่ายเงินรับผิดชำระเงินภาษีจำนวนนั้นแต่ฝ่ายเดียว”

นาย ก. เป็นผู้เยาว์และเป็นผู้มีเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 56 วรรค 1 ผู้แทนโดยชอบธรรมของนาย ก. ต้องดำเนินการอย่างไรตามมาตรา 57

• A. ต้องปฏิบัติตามมาตรา 56 วรรค 1 และเป็นตัวแทนในการชำระภาษี ✓
• B. ต้องปฏิบัติตามมาตรา 56 วรรค 1 แต่ไม่ต้องเป็นตัวแทนในการชำระภาษี
• C. ไม่ต้องปฏิบัติตามมาตรา 56 วรรค 1 แต่ต้องเป็นตัวแทนในการชำระภาษี
• D. ต้องปฏิบัติตามมาตรา 56 วรรค 2 และเป็นตัวแทนในการชำระภาษี

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ต้องปฏิบัติตามมาตรา 56 วรรค 1 และเป็นตัวแทนในการชำระภาษี" กรณีนี้นาย ก. เป็นผู้เยาว์และมีเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 56 วรรค 1 จึงเข้าหลักมาตรา 57 ซึ่งกำหนดให้ผู้แทนโดยชอบธรรมต้องปฏิบัติตามมาตรา 56 วรรค 1 และเป็นตัวแทนในการชำระภาษี ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ต้องปฏิบัติตามมาตรา 56 วรรค 1 แต่ไม่ต้องเป็นตัวแทนในการชำระภาษี" ผิด: มาตรา 57 กำหนดเพิ่มเติมให้เป็นตัวแทนในการชำระภาษีด้วย • "ไม่ต้องปฏิบัติตามมาตรา 56 วรรค 1 แต่ต้องเป็นตัวแทนในการชำระภาษี" ผิด: มาตรา 57 กำหนดทั้งให้ปฏิบัติตามมาตรา 56 วรรค 1 และเป็นตัวแทนในการชำระภาษี • "ต้องปฏิบัติตามมาตรา 56 วรรค 2 และเป็นตัวแทนในการชำระภาษี" ผิด: มาตรา 57 กำหนดให้ต้องปฏิบัติตามมาตรา 56 วรรค 1 ไม่ใช่วรรค 2 อ้างอิงตัวบท มาตรา 57: “ถ้าผู้มีเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 56 วรรค 1 เป็นผู้เยาว์ ผู้ที่ศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถหรือเสมือนไร้ความสามารถหรือเป็นผู้อยู่ในต่างประเทศ ให้เป็นหน้าที่ของผู้แทนโดยชอบธรรม ผู้อนุบาล ผู้พิทักษ์ หรือผู้จัดการกิจการอันก่อให้เกิดเงินได้พึงประเมินนั้น แล้วแต่กรณี ต้องปฏิบัติตามมาตรา 56 วรรค 1” มาตรา 57: “ให้เป็นหน้าที่ของผู้แทนโดยชอบธรรม ผู้อนุบาล ผู้พิทักษ์ หรือผู้จัดการกิจการอันก่อให้เกิดเงินได้พึงประเมินนั้น แล้วแต่กรณี ต้องปฏิบัติตามมาตรา 56 วรรค 1 และเป็นตัวแทนในการชำระภาษี”

มาตรา 57: “ถ้าผู้มีเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 56 วรรค 1 เป็นผู้เยาว์ ผู้ที่ศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถหรือเสมือนไร้ความสามารถหรือเป็นผู้อยู่ในต่างประเทศ ให้เป็นหน้าที่ของผู้แทนโดยชอบธรรม ผู้อนุบาล ผู้พิทักษ์ หรือผู้จัดการกิจการอันก่อให้เกิดเงินได้พึงประเมินนั้น แล้วแต่กรณี ต้องปฏิบัติตามมาตรา 56 วรรค 1”

นาย ก. และนาง ข. เป็นสามีภริยากัน ได้รับเงินได้พึงประเมินซึ่งมิใช่เงินได้ตามมาตรา 40 (8) และไม่อาจแยกได้อย่างชัดแจ้งว่าเป็นของแต่ละฝ่ายจำนวนเท่าใด ตามมาตรา 57 ฉ ต้องถือว่าเงินได้นั้นเป็นของผู้ใด

• A. ให้ถือเป็นเงินได้พึงประเมินของสามีทั้งหมด
• B. ให้ถือเป็นเงินได้พึงประเมินของสามีและภริยาฝ่ายละกึ่งหนึ่ง ✓
• C. ให้ถือเป็นเงินได้พึงประเมินของภริยาทั้งหมด
• D. ให้ถือเป็นเงินได้ของแต่ละฝ่ายตามส่วนที่ตกลงกัน

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ให้ถือเป็นเงินได้พึงประเมินของสามีและภริยาฝ่ายละกึ่งหนึ่ง" กรณีนี้เป็นเงินได้ที่ไม่อาจแยกได้อย่างชัดแจ้งว่าเป็นของสามีหรือภริยาจำนวนเท่าใด และมิใช่เงินได้ตามมาตรา 40 (8) จึงเข้าหลักตามมาตรา 57 ฉ ที่ให้ถือเป็นเงินได้พึงประเมินของสามีและภริยาฝ่ายละกึ่งหนึ่ง ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ให้ถือเป็นเงินได้พึงประเมินของสามีทั้งหมด" ผิด: มาตรา 57 ฉ กำหนดให้ถือเป็นเงินได้พึงประเมินของสามีและภริยา "ฝ่ายละกึ่งหนึ่ง" • "ให้ถือเป็นเงินได้พึงประเมินของภริยาทั้งหมด" ผิด: มาตรา 57 ฉ กำหนดให้ถือเป็นเงินได้พึงประเมินของสามีและภริยา "ฝ่ายละกึ่งหนึ่ง" • "ให้ถือเป็นเงินได้ของแต่ละฝ่ายตามส่วนที่ตกลงกัน" ผิด: การแบ่งตามส่วนที่ตกลงกันใช้กับเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (8) แต่กรณีนี้ระบุว่าไม่ใช่เงินได้ตามมาตรา 40 (8) จึงต้องถือเป็นของฝ่ายละกึ่งหนึ่ง อ้างอิงตัวบท มาตรา 57 ฉ: “ในกรณีที่เงินได้พึงประเมินไม่อาจแยกได้อย่างชัดแจ้งว่าเป็นของสามีหรือภริยาแต่ละฝ่ายจำนวนเท่าใด ให้ถือเป็นเงินได้พึงประเมินของสามีและภริยาฝ่ายละกึ่งหนึ่ง”

มาตรา 57 ฉ: “ในกรณีที่เงินได้พึงประเมินไม่อาจแยกได้อย่างชัดแจ้งว่าเป็นของสามีหรือภริยาแต่ละฝ่ายจำนวนเท่าใด ให้ถือเป็นเงินได้พึงประเมินของสามีและภริยาฝ่ายละกึ่งหนึ่ง”

ตามมาตรา 60 ทวิ ภาษีที่ประเมินเรียกเก็บก่อนถึงกำหนดเวลายื่นรายการ ให้ถือเป็นสิ่งใด

• A. ไม่ให้ถือเป็นเครดิตของผู้ต้องเสียภาษีในการคำนวณภาษีจากยอดเงินได้สุทธิทั้งปี
• B. ให้ถือเป็นเครดิตของผู้ต้องเสียภาษีในการคำนวณภาษีจากยอดเงินได้สุทธิครึ่งปี
• C. ให้ถือเป็นเครดิตของผู้ต้องเสียภาษีในการคำนวณภาษีจากยอดเงินได้สุทธิทั้งปี ✓
• D. ให้ถือเป็นเงินเพิ่มของผู้ต้องเสียภาษีในการคำนวณภาษีจากยอดเงินได้สุทธิทั้งปี

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ให้ถือเป็นเครดิตของผู้ต้องเสียภาษีในการคำนวณภาษีจากยอดเงินได้สุทธิทั้งปี" มาตรา 60 ทวิ กำหนดให้ภาษีที่ประเมินเรียกเก็บก่อนถึงกำหนดเวลายื่นรายการถือเป็นเครดิตของผู้ต้องเสียภาษีในการคำนวณภาษีจากยอดเงินได้สุทธิทั้งปี ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ไม่ให้ถือเป็นเครดิตของผู้ต้องเสียภาษีในการคำนวณภาษีจากยอดเงินได้สุทธิทั้งปี" ผิด: มาตรา 60 ทวิ ระบุว่า “ให้ถือเป็นเครดิตของผู้ต้องเสียภาษี” • "ให้ถือเป็นเครดิตของผู้ต้องเสียภาษีในการคำนวณภาษีจากยอดเงินได้สุทธิครึ่งปี" ผิด: มาตรา 60 ทวิ กำหนดให้เป็นเครดิตในการคำนวณภาษีจากยอดเงินได้สุทธิ “ทั้งปี” • "ให้ถือเป็นเงินเพิ่มของผู้ต้องเสียภาษีในการคำนวณภาษีจากยอดเงินได้สุทธิทั้งปี" ผิด: มาตรา 60 ทวิ กำหนดให้ถือเป็น “เครดิต” ไม่ใช่เงินเพิ่ม อ้างอิงตัวบท มาตรา 60 ทวิ: “ให้ถือเป็นเครดิตของผู้ต้องเสียภาษีในการคำนวณภาษีจากยอดเงินได้สุทธิทั้งปี”

มาตรา 60 ทวิ: “ให้ถือเป็นเครดิตของผู้ต้องเสียภาษีในการคำนวณภาษีจากยอดเงินได้สุทธิทั้งปี”

นาย ก. มีชื่อในหนังสือสำคัญว่าเป็นผู้ได้รับเงินได้พึงประเมิน แต่ต้องโอนเงินได้ดังกล่าวให้แก่นาง ข. ตามมาตรา 61 ข้อใดถูกต้อง

• A. เจ้าพนักงานประเมินมีอำนาจประเมินเรียกเก็บภาษีทั้งหมดจากนาย ก. แต่นาย ก. ต้องโอนเงินให้นาง ข. โดยหักภาษีไม่ได้
• B. เจ้าพนักงานประเมินไม่มีอำนาจประเมินเรียกเก็บภาษีทั้งหมดจากนาย ก. แต่นาย ก. มีสิทธิหักเงินภาษีตามส่วน
• C. เจ้าพนักงานประเมินมีอำนาจประเมินเรียกเก็บภาษีทั้งหมดจากนาย ก. และนาย ก. หักเงินภาษีได้โดยไม่ต้องหักตามส่วน
• D. เจ้าพนักงานประเมินมีอำนาจประเมินเรียกเก็บภาษีทั้งหมดจากนาย ก. และนาย ก. มีสิทธิหักเงินภาษีจากจำนวนเงินที่ต้องโอนให้นาง ข. ตามส่วน ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "เจ้าพนักงานประเมินมีอำนาจประเมินเรียกเก็บภาษีทั้งหมดจากนาย ก. และนาย ก. มีสิทธิหักเงินภาษีจากจำนวนเงินที่ต้องโอนให้นาง ข. ตามส่วน" กรณีนี้นาย ก. มีชื่อในหนังสือสำคัญว่าเป็นผู้ได้รับเงินได้พึงประเมิน จึงเข้ากรณีมาตรา 61 (2) เจ้าพนักงานประเมินมีอำนาจประเมินเรียกเก็บภาษีทั้งหมดจากนาย ก. ได้ และเมื่อข้อเท็จจริงระบุว่านาย ก. ต้องโอนเงินได้ให้นาง ข. นาย ก. จึงมีสิทธิหักเงินภาษีจากจำนวนเงินที่ต้องโอนตามส่วน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เจ้าพนักงานประเมินมีอำนาจประเมินเรียกเก็บภาษีทั้งหมดจากนาย ก. แต่นาย ก. ต้องโอนเงินให้นาง ข. โดยหักภาษีไม่ได้" ผิด: มาตรา 61 ให้สิทธิบุคคลที่ต้องโอนเงินได้พึงประเมินแก่บุคคลอื่นหักเงินภาษีจากจำนวนเงินที่ต้องโอนตามส่วน • "เจ้าพนักงานประเมินไม่มีอำนาจประเมินเรียกเก็บภาษีทั้งหมดจากนาย ก. แต่นาย ก. มีสิทธิหักเงินภาษีตามส่วน" ผิด: มาตรา 61 ระบุว่าเจ้าพนักงานประเมินมีอำนาจประเมินเรียกเก็บภาษีทั้งหมดจากผู้มีชื่อในหนังสือสำคัญนั้นได้ • "เจ้าพนักงานประเมินมีอำนาจประเมินเรียกเก็บภาษีทั้งหมดจากนาย ก. และนาย ก. หักเงินภาษีได้โดยไม่ต้องหักตามส่วน" ผิด: มาตรา 61 กำหนดให้หักเงินภาษีจากจำนวนเงินซึ่งต้องโอนให้แก่บุคคลอื่นตามส่วน อ้างอิงตัวบท มาตรา 61: “เจ้าพนักงานประเมินมีอำนาจประเมินเรียกเก็บภาษีทั้งหมดจากผู้มีชื่อในหนังสือสำคัญนั้นก็ได้” มาตรา 61: “แต่ถ้าบุคคลนั้นต้องโอนเงินได้พึงประเมินให้แก่บุคคลอื่น บุคคลนั้นมีสิทธิหักเงินภาษีจากจำนวนเงินซึ่งต้องโอนให้แก่บุคคลอื่นตามส่วน”

มาตรา 61: “เจ้าพนักงานประเมินมีอำนาจประเมินเรียกเก็บภาษีทั้งหมดจากผู้มีชื่อในหนังสือสำคัญนั้นก็ได้”

บริษัท ค. จำกัด มีรายได้เกิดขึ้นในรอบระยะเวลาบัญชีหนึ่งแต่ยังไม่ได้รับชำระ และมีรายจ่ายที่เกี่ยวกับรายได้นั้นแต่ยังมิได้จ่าย บริษัทต้องคำนวณรายได้และรายจ่ายสำหรับรอบระยะเวลาบัญชีนั้นอย่างไรตามมาตรา 65

• A. นำรายได้และรายจ่ายดังกล่าวมารวมคำนวณในรอบระยะเวลาบัญชีนั้น ✓
• B. ไม่นำรายได้มารวมคำนวณ แต่นำรายจ่ายมารวมคำนวณในรอบนั้น
• C. ไม่นำทั้งรายได้และรายจ่ายมารวมคำนวณในรอบนั้น
• D. นำรายได้มารวมคำนวณ แต่ไม่นำรายจ่ายมารวมคำนวณในรอบนั้น

Explanation: คำตอบที่ถูก: "นำรายได้และรายจ่ายดังกล่าวมารวมคำนวณในรอบระยะเวลาบัญชีนั้น" ข้อเท็จจริงที่ว่ารายได้เกิดขึ้นในรอบบัญชีและรายจ่ายเกี่ยวข้องกับรายได้นั้น ทำให้ต้องใช้เกณฑ์สิทธิตามมาตรา 65 โดยนำทั้งรายได้แม้ยังไม่ได้รับชำระและรายจ่ายแม้ยังมิได้จ่ายมารวมคำนวณในรอบระยะเวลาบัญชีนั้น ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ไม่นำรายได้มารวมคำนวณ แต่นำรายจ่ายมารวมคำนวณในรอบนั้น" ผิด: มาตรา 65 กำหนดให้นำรายได้ที่เกิดขึ้นในรอบระยะเวลาบัญชีมารวมคำนวณ แม้ว่าจะยังไม่ได้รับชำระ • "ไม่นำทั้งรายได้และรายจ่ายมารวมคำนวณในรอบนั้น" ผิด: มาตรา 65 กำหนดให้ใช้เกณฑ์สิทธิ โดยรวมทั้งรายได้ที่ยังไม่ได้รับชำระและรายจ่ายที่ยังมิได้จ่ายในรอบที่เกี่ยวข้อง • "นำรายได้มารวมคำนวณ แต่ไม่นำรายจ่ายมารวมคำนวณในรอบนั้น" ผิด: มาตรา 65 กำหนดให้นำรายจ่ายที่เกี่ยวกับรายได้นั้นมารวมคำนวณ แม้จะยังมิได้จ่าย อ้างอิงตัวบท มาตรา 65: “ให้นำรายได้ที่เกิดขึ้นในรอบระยะเวลาบัญชีใด แม้ว่าจะยังไม่ได้รับชำระในรอบระยะเวลาบัญชีนั้นมารวมคำนวณเป็นรายได้ในรอบระยะเวลาบัญชีนั้น” มาตรา 65: “และให้นำรายจ่ายทั้งสิ้นที่เกี่ยวกับรายได้นั้นแม้จะยังมิได้จ่ายในรอบระยะเวลาบัญชีนั้นมารวมคำนวณเป็นรายจ่ายของรอบระยะเวลาบัญชีนั้น”

มาตรา 65: “ให้นำรายได้ที่เกิดขึ้นในรอบระยะเวลาบัญชีใด แม้ว่าจะยังไม่ได้รับชำระในรอบระยะเวลาบัญชีนั้นมารวมคำนวณเป็นรายได้ในรอบระยะเวลาบัญชีนั้น”

เทศบาล ก. จ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 ให้แก่บริษัท ข. จำกัด ในกรณีที่อยู่ภายใต้บังคับมาตรา 69 ทวิ เทศบาล ก. ต้องคำนวณหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่ายในอัตราใด

• A. อัตราร้อยละ 2
• B. อัตราร้อยละ 1 ✓
• C. อัตราร้อยละ 3
• D. อัตราร้อยละ 0.5

Explanation: คำตอบที่ถูก: "อัตราร้อยละ 1" เทศบาล ก. เป็นเทศบาลและจ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 ให้แก่บริษัท ข. จำกัด จึงเข้ากรณีตามมาตรา 69 ทวิ ซึ่งกำหนดให้คำนวณหักภาษีเงินได้ไว้ ณ ที่จ่ายในอัตราร้อยละ 1 ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "อัตราร้อยละ 2" ผิด: มาตรา 69 ทวิระบุอัตราร้อยละ 1 ไม่ใช่ร้อยละ 2 • "อัตราร้อยละ 3" ผิด: มาตรา 69 ทวิกำหนดอัตราหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่ายไว้ที่ร้อยละ 1 ไม่ใช่ร้อยละ 3 • "อัตราร้อยละ 0.5" ผิด: มาตรา 69 ทวิกำหนดให้คำนวณหักภาษีเงินได้ไว้ ณ ที่จ่ายในอัตราร้อยละ 1 ไม่ใช่ร้อยละ 0.5 อ้างอิงตัวบท มาตรา 69 ทวิ: “เทศบาล สุขาภิบาล หรือองค์การบริหารราชการส่วนท้องถิ่นอื่น เป็นผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 ให้กับบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลใด ให้คำนวณหักภาษีเงินได้ไว้ ณ ที่จ่ายในอัตราร้อยละ 1”

มาตรา 69 ทวิ: “เทศบาล สุขาภิบาล หรือองค์การบริหารราชการส่วนท้องถิ่นอื่น เป็นผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 ให้กับบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลใด ให้คำนวณหักภาษีเงินได้ไว้ ณ ที่จ่ายในอัตราร้อยละ 1”

ตามมาตรา 69 ตรี ผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (8) เฉพาะที่จ่ายให้บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลซึ่งขายอสังหาริมทรัพย์ ต้องคำนวณหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่ายในอัตราเท่าใด

• A. ร้อยละ 3
• B. ร้อยละ 5
• C. ร้อยละ 1 ✓
• D. ร้อยละ 2

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ร้อยละ 1" มาตรา 69 ตรีกำหนดให้คำนวณหักภาษีเงินได้ไว้ ณ ที่จ่ายในอัตราร้อยละ 1 สำหรับเงินได้ดังกล่าว ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ร้อยละ 3" ผิด: ข้อความในมาตรา 69 ตรีระบุให้คำนวณหักภาษีเงินได้ไว้ ณ ที่จ่ายในอัตราร้อยละ 1 • "ร้อยละ 5" ผิด: มาตรา 69 ตรีกำหนดอัตราร้อยละ 1 จึงไม่ใช่ร้อยละ 5 • "ร้อยละ 2" ผิด: มาตรา 69 ตรีกำหนดอัตราร้อยละ 1 ไม่ใช่ร้อยละ 2 อ้างอิงตัวบท มาตรา 69 ตรี: “คำนวณหักภาษีเงินได้ไว้ ณ ที่จ่ายในอัตราร้อยละ 1”

มาตรา 69 ตรี: “คำนวณหักภาษีเงินได้ไว้ ณ ที่จ่ายในอัตราร้อยละ 1”

บริษัท ค. จำกัด ส่งสินค้าที่ผลิตในประเทศไทยออกไปต่างประเทศตามคำสั่งของบริษัทในเครือเดียวกัน สินค้านั้นส่งไปเพื่อจำหน่าย มิใช่ของผ่านแดน และมิได้ส่งกลับคืนภายในหนึ่งปี กรณีนี้มาตรา 70 ตรี กำหนดผลไว้อย่างไร

• A. ให้ถือว่าเป็นการขายในประเทศไทย และถือราคาทุนในวันที่ส่งไปเป็นรายได้ในรอบระยะเวลาบัญชีที่ส่งไป
• B. ให้ถือว่าเป็นการขายในประเทศไทย และถือราคาตลาดในวันที่ส่งไปเป็นรายได้ในรอบระยะเวลาบัญชีถัดไป
• C. ไม่ถือว่าเป็นการขายในประเทศไทย และไม่ต้องถือราคาสินค้าเป็นรายได้ในรอบระยะเวลาบัญชีที่ส่งไป
• D. ให้ถือว่าเป็นการขายในประเทศไทย และถือราคาตลาดในวันที่ส่งไปเป็นรายได้ในรอบระยะเวลาบัญชีที่ส่งไป ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ให้ถือว่าเป็นการขายในประเทศไทย และถือราคาตลาดในวันที่ส่งไปเป็นรายได้ในรอบระยะเวลาบัญชีที่ส่งไป" ข้อเท็จจริงที่บริษัท ค. จำกัด ส่งสินค้าออกไปตามคำสั่งของบริษัทในเครือเดียวกัน และสินค้าไม่เข้าข้อยกเว้นที่ระบุไว้ ทำให้มาตรา 70 ตรี กำหนดให้ถือเป็นการขายในประเทศไทย และใช้ราคาตลาดในวันที่ส่งไปเป็นรายได้ในรอบระยะเวลาบัญชีที่ส่งไป ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ให้ถือว่าเป็นการขายในประเทศไทย และถือราคาทุนในวันที่ส่งไปเป็นรายได้ในรอบระยะเวลาบัญชีที่ส่งไป" ผิด: มาตรา 70 ตรี กำหนดให้ถือราคาสินค้าตามราคาตลาดในวันที่ส่งไป มิใช่ราคาทุน • "ให้ถือว่าเป็นการขายในประเทศไทย และถือราคาตลาดในวันที่ส่งไปเป็นรายได้ในรอบระยะเวลาบัญชีถัดไป" ผิด: มาตรา 70 ตรี กำหนดให้ถือเป็นรายได้ในรอบระยะเวลาบัญชีที่ส่งสินค้าไปนั้น • "ไม่ถือว่าเป็นการขายในประเทศไทย และไม่ต้องถือราคาสินค้าเป็นรายได้ในรอบระยะเวลาบัญชีที่ส่งไป" ผิด: มาตรา 70 ตรี ระบุให้ถือว่าการส่งสินค้าแก่หรือตามคำสั่งของบริษัทในเครือเดียวกันเป็นการขายในประเทศไทยด้วย อ้างอิงตัวบท มาตรา 70 ตรี: “บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลใด ส่งสินค้าออกไปต่างประเทศให้แก่หรือตามคำสั่งของสำนักงานใหญ่ สาขา บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลในเครือเดียวกัน ตัวการ ตัวแทน นายจ้าง หรือลูกจ้าง ให้ถือว่าการที่ได้ส่งสินค้าไปนั้นเป็นการขายในประเทศไทยด้วย” มาตรา 70 ตรี: “และให้ถือราคาสินค้าตามราคาตลาดในวันที่ส่งไปเป็นรายได้ในรอบระยะเวลาบัญชีที่ส่งไปนั้น”

มาตรา 70 ตรี: “บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลใด ส่งสินค้าออกไปต่างประเทศให้แก่หรือตามคำสั่งของสำนักงานใหญ่ สาขา บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลในเครือเดียวกัน ตัวการ ตัวแทน นายจ้าง หรือลูกจ้าง ให้ถือว่าการที่ได้ส่งสินค้าไปนั้นเป็นการขายในประเทศไทยด้วย”

ข้อใดกล่าวถูกต้องเกี่ยวกับความหมายของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กันตามมาตรา 71 ทวิ

• A. นิติบุคคลหนึ่งถือหุ้นในอีกนิติบุคคลหนึ่งโดยตรงหรือโดยอ้อมไม่น้อยกว่าร้อยละห้าสิบของทุนทั้งหมด ✓
• B. นิติบุคคลหนึ่งถือหุ้นในอีกนิติบุคคลหนึ่งโดยตรงหรือโดยอ้อมร้อยละสี่สิบของทุนทั้งหมด
• C. นิติบุคคลสองแห่งมีข้อกำหนดทางการพาณิชย์แตกต่างกัน จึงถือว่ามีความสัมพันธ์กัน
• D. นิติบุคคลสองแห่งมีเพียงความสัมพันธ์ด้านการจัดการ แม้ยังดำเนินการโดยอิสระจากกันได้

Explanation: คำตอบที่ถูก: "นิติบุคคลหนึ่งถือหุ้นในอีกนิติบุคคลหนึ่งโดยตรงหรือโดยอ้อมไม่น้อยกว่าร้อยละห้าสิบของทุนทั้งหมด" มาตรา 71 ทวิ วรรคสอง (1) กำหนดว่า นิติบุคคลหนึ่งถือหุ้นหรือเป็นหุ้นส่วนในอีกนิติบุคคลหนึ่งไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อมไม่น้อยกว่าร้อยละห้าสิบของทุนทั้งหมด ถือเป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กัน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "นิติบุคคลหนึ่งถือหุ้นในอีกนิติบุคคลหนึ่งโดยตรงหรือโดยอ้อมร้อยละสี่สิบของทุนทั้งหมด" ผิด: มาตรา 71 ทวิ วรรคสอง (1) กำหนดสัดส่วนไว้ว่าไม่น้อยกว่าร้อยละห้าสิบของทุนทั้งหมด • "นิติบุคคลสองแห่งมีข้อกำหนดทางการพาณิชย์แตกต่างกัน จึงถือว่ามีความสัมพันธ์กัน" ผิด: มาตรา 71 ทวิ วรรคสองให้นิยามจากความสัมพันธ์ด้านการถือหุ้น การเป็นหุ้นส่วน ทุน การจัดการ หรือการควบคุม มิใช่จากความแตกต่างของข้อกำหนดทางการพาณิชย์เพียงอย่างเดียว • "นิติบุคคลสองแห่งมีเพียงความสัมพันธ์ด้านการจัดการ แม้ยังดำเนินการโดยอิสระจากกันได้" ผิด: มาตรา 71 ทวิ วรรคสอง (3) ระบุลักษณะที่นิติบุคคลหนึ่งไม่อาจดำเนินการโดยอิสระจากอีกนิติบุคคลหนึ่ง อ้างอิงตัวบท มาตรา 71 ทวิ: “บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กันตามวรรคหนึ่ง หมายความว่า บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลตั้งแต่สองนิติบุคคลขึ้นไปที่มีความสัมพันธ์กันในลักษณะ ดังต่อไปนี้ (1) นิติบุคคลหนึ่งถือหุ้นหรือเป็นหุ้นส่วนในอีกนิติบุคคลหนึ่งไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อมไม่น้อยกว่าร้อยละห้าสิบของทุนทั้งหมด”

มาตรา 71 ทวิ: “บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีความสัมพันธ์กันตามวรรคหนึ่ง หมายความว่า บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลตั้งแต่สองนิติบุคคลขึ้นไปที่มีความสัมพันธ์กันในลักษณะ ดังต่อไปนี้ (1) นิติบุคคลหนึ่งถือหุ้นหรือเป็นหุ้นส่วนในอีกนิติบุคคลหนึ่งไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อมไม่น้อยกว่าร้อยละห้าสิบของทุนทั้งหมด”

ห้างหุ้นส่วนสามัญ ง. ซึ่งเป็นห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล ได้จดทะเบียนเลิกโดยไม่มีการชำระบัญชี ตามมาตรา 72 บุคคลใดมีหน้าที่และความรับผิดตามที่บัญญัติไว้ในสามวรรคแรก

• A. ผู้จัดการห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลเพียงผู้เดียว
• B. ผู้จัดการห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลร่วมกับผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งมีอำนาจจัดการ ✓
• C. ผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งมีอำนาจจัดการเพียงผู้เดียว
• D. ผู้ชำระบัญชีร่วมกับผู้จัดการห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ผู้จัดการห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลร่วมกับผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งมีอำนาจจัดการ" ข้อเท็จจริงที่ว่าห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลเลิกกันโดยไม่มีการชำระบัญชี ทำให้ต้องใช้มาตรา 72 วรรคสี่ ซึ่งกำหนดให้ผู้จัดการห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลมีหน้าที่และความรับผิดเช่นเดียวกับผู้ชำระบัญชีร่วมกับผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งมีอำนาจจัดการ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ผู้จัดการห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลเพียงผู้เดียว" ผิด: มาตรา 72 กำหนดให้ผู้จัดการมีหน้าที่และความรับผิดร่วมกับผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งมีอำนาจจัดการ มิใช่ผู้จัดการเพียงผู้เดียว • "ผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งมีอำนาจจัดการเพียงผู้เดียว" ผิด: มาตรา 72 กำหนดให้ผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งมีอำนาจจัดการรับผิดร่วมกับผู้จัดการห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล • "ผู้ชำระบัญชีร่วมกับผู้จัดการห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล" ผิด: สำหรับกรณีเลิกกันโดยไม่มีการชำระบัญชี มาตรา 72 กำหนดเฉพาะให้ผู้จัดการรับผิดร่วมกับผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งมีอำนาจจัดการ อ้างอิงตัวบท มาตรา 72: “ในกรณีที่ห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลเลิกกันโดยไม่มีการชำระบัญชี ให้ผู้จัดการห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลมีหน้าที่และความรับผิดเช่นเดียวกับผู้ชำระบัญชีร่วมกับผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งมีอำนาจจัดการ”

มาตรา 72: “ในกรณีที่ห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลเลิกกันโดยไม่มีการชำระบัญชี ให้ผู้จัดการห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลมีหน้าที่และความรับผิดเช่นเดียวกับผู้ชำระบัญชีร่วมกับผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งมีอำนาจจัดการ”

ข้อใดอธิบายผลของการควบเข้ากันตามมาตรา 73 ได้ถูกต้อง

• A. เพื่อประโยชน์ในการคำนวณภาษี ให้ถือว่าแต่ละบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ควบเข้ากันยังมิได้เลิกกัน
• B. เพื่อประโยชน์ในการคำนวณภาษี ให้ถือว่าเฉพาะบางบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ควบเข้ากันได้เลิกกัน
• C. เพื่อประโยชน์ในการคำนวณภาษี ให้ถือว่าแต่ละบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ควบเข้ากันได้เลิกกัน ✓
• D. บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลใหม่ไม่มีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษีแทนนิติบุคคลเดิม

Explanation: คำตอบที่ถูก: "เพื่อประโยชน์ในการคำนวณภาษี ให้ถือว่าแต่ละบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ควบเข้ากันได้เลิกกัน" มาตรา 73 กำหนดว่า เพื่อประโยชน์ในการคำนวณภาษี ให้ถือว่าแต่ละบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลซึ่งควบเข้ากันได้เลิกกัน และให้นิติบุคคลใหม่รับหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษีแทน ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "เพื่อประโยชน์ในการคำนวณภาษี ให้ถือว่าแต่ละบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ควบเข้ากันยังมิได้เลิกกัน" ผิด: มาตรา 73 ระบุว่าให้ถือว่าแต่ละบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลซึ่งควบเข้ากันนั้นได้เลิกกัน • "เพื่อประโยชน์ในการคำนวณภาษี ให้ถือว่าเฉพาะบางบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ควบเข้ากันได้เลิกกัน" ผิด: มาตรา 73 ใช้คำว่า “แต่ละบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลซึ่งควบเข้ากันนั้น” จึงมิใช่เฉพาะบางราย • "บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลใหม่ไม่มีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษีแทนนิติบุคคลเดิม" ผิด: มาตรา 73 กำหนดให้นิติบุคคลใหม่มีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษีแทนนิติบุคคลที่ให้ถือว่าเลิกกัน อ้างอิงตัวบท มาตรา 73: “เพื่อประโยชน์ในการคำนวณภาษี ให้ถือว่าแต่ละบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลซึ่งควบเข้ากันนั้นได้เลิกกัน”

มาตรา 73: “เพื่อประโยชน์ในการคำนวณภาษี ให้ถือว่าแต่ละบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลซึ่งควบเข้ากันนั้นได้เลิกกัน”

ข้อใดอธิบายหลักการตีราคาทรัพย์สินกรณีบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลควบเข้ากันได้ถูกต้องตามมาตรา 74

• A. ตีทรัพย์สินตามราคาบัญชีในวันที่ควบเข้ากัน และบริษัทใหม่ถือราคาตลาดเพื่อคำนวณกำไรสุทธิหรือขาดทุนสุทธิ
• B. ตีทรัพย์สินตามราคาตลาดในวันเลิก และบริษัทใหม่ถือราคาตามบัญชีเดิมเพื่อคำนวณกำไรสุทธิหรือขาดทุนสุทธิ
• C. ตีทรัพย์สินตามราคาตลาดในวันที่ควบเข้ากัน และบริษัทเดิมถือราคาดังกล่าวเป็นรายได้หรือรายจ่าย
• D. ตีทรัพย์สินตามราคาตลาดในวันที่ควบเข้ากัน แต่บริษัทใหม่ถือราคาตามบัญชีเดิมเพื่อคำนวณกำไรสุทธิหรือขาดทุนสุทธิ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ตีทรัพย์สินตามราคาตลาดในวันที่ควบเข้ากัน แต่บริษัทใหม่ถือราคาตามบัญชีเดิมเพื่อคำนวณกำไรสุทธิหรือขาดทุนสุทธิ" มาตรา 74 (1) (ข) กำหนดให้กรณีควบเข้ากันตีทรัพย์สินตามราคาตลาดในวันที่ควบเข้ากัน แต่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลใหม่ต้องถือราคาตามบัญชีของบริษัทเดิมเพื่อคำนวณกำไรสุทธิหรือขาดทุนสุทธิ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ตีทรัพย์สินตามราคาบัญชีในวันที่ควบเข้ากัน และบริษัทใหม่ถือราคาตลาดเพื่อคำนวณกำไรสุทธิหรือขาดทุนสุทธิ" ผิด: มาตรา 74 (1) (ข) กำหนดให้ตีตามราคาตลาดในวันที่ควบเข้ากัน แต่ให้บริษัทใหม่ถือราคาตามที่ปรากฏในบัญชีของบริษัทเดิม • "ตีทรัพย์สินตามราคาตลาดในวันเลิก และบริษัทใหม่ถือราคาตามบัญชีเดิมเพื่อคำนวณกำไรสุทธิหรือขาดทุนสุทธิ" ผิด: มาตรา 74 (1) (ข) กำหนดกรณีควบเข้ากันให้ตีตามราคาตลาดในวันที่ควบเข้ากัน มิใช่ในวันเลิก • "ตีทรัพย์สินตามราคาตลาดในวันที่ควบเข้ากัน และบริษัทเดิมถือราคาดังกล่าวเป็นรายได้หรือรายจ่าย" ผิด: มาตรา 74 (1) (ข) ระบุว่าไม่ให้ถือว่าราคาดังกล่าวเป็นรายได้หรือรายจ่ายของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลเดิม อ้างอิงตัวบท มาตรา 74: “ในกรณีที่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลควบเข้ากันให้ตีตามราคาตลาดในวันที่ควบเข้ากัน” มาตรา 74: “และให้บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลใหม่อันได้ควบเข้ากันถือราคาของทรัพย์สินนั้นตามราคาที่ปรากฏในบัญชีของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลเดิมในวันที่ควบเข้ากันเพื่อประโยชน์ในการคำนวณกำไรสุทธิหรือขาดทุนสุทธิ”

มาตรา 74: “ในกรณีที่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลควบเข้ากันให้ตีตามราคาตลาดในวันที่ควบเข้ากัน”

บริษัท ค. จำกัด ตั้งขึ้นตามกฎหมายของต่างประเทศ มีนาย ก. เป็นลูกจ้างประกอบกิจการในประเทศไทย ซึ่งเป็นเหตุให้บริษัทได้รับผลกำไรในประเทศไทย ตามมาตรา 76 ทวิ ผลทางกฎหมายต่อนาย ก. เป็นอย่างไร

• A. ถือว่านาย ก. เป็นตัวแทนของบริษัท และมีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษีเฉพาะที่เกี่ยวกับผลกำไรดังกล่าว ✓
• B. ถือว่านาย ก. เป็นตัวแทนของบริษัท และมีหน้าที่ยื่นรายการแต่ไม่ต้องเสียภาษีเกี่ยวกับผลกำไรดังกล่าว
• C. ไม่ถือว่านาย ก. เป็นตัวแทนของบริษัท และไม่มีหน้าที่ยื่นรายการหรือเสียภาษีเกี่ยวกับผลกำไรดังกล่าว
• D. ถือว่านาย ก. เป็นตัวแทนของบริษัท และมีหน้าที่ยื่นรายการและเสียภาษีจากเงินได้ทั้งหมดของบริษัท

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ถือว่านาย ก. เป็นตัวแทนของบริษัท และมีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษีเฉพาะที่เกี่ยวกับผลกำไรดังกล่าว" การที่บริษัทต่างประเทศมีนาย ก. เป็นลูกจ้างประกอบกิจการในประเทศไทย และเป็นเหตุให้ได้รับผลกำไรในประเทศไทย เข้าเงื่อนไขมาตรา 76 ทวิ จึงถือว่านาย ก. เป็นตัวแทนของบริษัท และมีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษีเฉพาะที่เกี่ยวกับผลกำไรดังกล่าว ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ถือว่านาย ก. เป็นตัวแทนของบริษัท และมีหน้าที่ยื่นรายการแต่ไม่ต้องเสียภาษีเกี่ยวกับผลกำไรดังกล่าว" ผิด: มาตรา 76 ทวิ กำหนดให้บุคคลนั้นมีหน้าที่และความรับผิดทั้งในการยื่นรายการและเสียภาษี • "ไม่ถือว่านาย ก. เป็นตัวแทนของบริษัท และไม่มีหน้าที่ยื่นรายการหรือเสียภาษีเกี่ยวกับผลกำไรดังกล่าว" ผิด: มาตรา 76 ทวิ ให้ถือว่าลูกจ้างดังกล่าวเป็นตัวแทนของบริษัท และให้มีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษี • "ถือว่านาย ก. เป็นตัวแทนของบริษัท และมีหน้าที่ยื่นรายการและเสียภาษีจากเงินได้ทั้งหมดของบริษัท" ผิด: มาตรา 76 ทวิ จำกัดหน้าที่ไว้เฉพาะที่เกี่ยวกับเงินได้หรือผลกำไรที่เกิดขึ้นในประเทศไทยตามกรณีดังกล่าว อ้างอิงตัวบท มาตรา 76 ทวิ: “และให้ถือว่าบุคคลผู้เป็นลูกจ้าง หรือผู้ทำการแทน หรือผู้ทำการติดต่อเช่นว่านั้น ไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคลเป็นตัวแทนของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลซึ่งตั้งขึ้นตามกฎหมายของต่างประเทศ” มาตรา 76 ทวิ: “และให้บุคคลนั้นมีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการ” มาตรา 76 ทวิ: “และให้บุคคลนั้นมีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษี” มาตรา 76 ทวิ: “เฉพาะที่เกี่ยวกับเงินได้หรือผลกำไรที่กล่าวแล้ว”

มาตรา 76 ทวิ: “และให้ถือว่าบุคคลผู้เป็นลูกจ้าง หรือผู้ทำการแทน หรือผู้ทำการติดต่อเช่นว่านั้น ไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคลเป็นตัวแทนของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลซึ่งตั้งขึ้นตามกฎหมายของต่างประเทศ”

ข้อใดอธิบายความหมายของการให้บริการในราชอาณาจักรตามมาตรา 77/2 ได้ถูกต้อง

• A. บริการที่ทำและใช้ในราชอาณาจักรเท่านั้น ไม่รวมบริการที่ทำในต่างประเทศแต่ใช้ในราชอาณาจักร
• B. บริการที่ทำในราชอาณาจักรไม่ว่าจะใช้บริการที่ใด และบริการที่ทำในต่างประเทศแต่ใช้ในราชอาณาจักร ✓
• C. บริการที่ทำในต่างประเทศแม้ใช้ในราชอาณาจักรก็ไม่ถือว่าเป็นบริการในราชอาณาจักร
• D. บริการที่ทำในราชอาณาจักรแต่ใช้ในต่างประเทศไม่ถือว่าเป็นบริการในราชอาณาจักร

Explanation: คำตอบที่ถูก: "บริการที่ทำในราชอาณาจักรไม่ว่าจะใช้บริการที่ใด และบริการที่ทำในต่างประเทศแต่ใช้ในราชอาณาจักร" มาตรา 77/2 ครอบคลุมทั้งบริการที่ทำในราชอาณาจักรโดยไม่คำนึงว่าจะใช้บริการในหรือต่างประเทศ และบริการที่ทำในต่างประเทศแต่มีการใช้บริการในราชอาณาจักร ซึ่งให้ถือว่าเป็นการให้บริการในราชอาณาจักร ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "บริการที่ทำและใช้ในราชอาณาจักรเท่านั้น ไม่รวมบริการที่ทำในต่างประเทศแต่ใช้ในราชอาณาจักร" ผิด: มาตรา 77/2 ไม่คำนึงว่าบริการที่ทำในราชอาณาจักรจะถูกใช้ที่ใด และยังให้ถือว่าบริการที่ทำในต่างประเทศแต่ใช้ในราชอาณาจักรเป็นการให้บริการในราชอาณาจักร • "บริการที่ทำในต่างประเทศแม้ใช้ในราชอาณาจักรก็ไม่ถือว่าเป็นบริการในราชอาณาจักร" ผิด: มาตรา 77/2 กำหนดให้บริการที่ทำในต่างประเทศและมีการใช้บริการในราชอาณาจักรถือเป็นการให้บริการในราชอาณาจักร • "บริการที่ทำในราชอาณาจักรแต่ใช้ในต่างประเทศไม่ถือว่าเป็นบริการในราชอาณาจักร" ผิด: มาตรา 77/2 ระบุว่าบริการที่ทำในราชอาณาจักรเป็นการให้บริการในราชอาณาจักรโดยไม่คำนึงว่าการใช้บริการจะอยู่ในต่างประเทศหรือในราชอาณาจักร อ้างอิงตัวบท มาตรา 77/2: “การให้บริการในราชอาณาจักรให้หมายถึง บริการที่ทำในราชอาณาจักรโดยไม่คำนึงว่าการใช้บริการนั้นจะอยู่ในต่างประเทศหรือในราชอาณาจักร” มาตรา 77/2: “การให้บริการที่ทำในต่างประเทศและได้มีการใช้บริการนั้นในราชอาณาจักรให้ถือว่าการให้บริการนั้น เป็นการให้บริการในราชอาณาจักร”

มาตรา 77/2: “การให้บริการในราชอาณาจักรให้หมายถึง บริการที่ทำในราชอาณาจักรโดยไม่คำนึงว่าการใช้บริการนั้นจะอยู่ในต่างประเทศหรือในราชอาณาจักร”

ตามมาตรา 77/4 มูลค่าของสัญญาตาม (1) และ (2) จะต้องกำหนดไม่น้อยกว่าเท่าใด

• A. 300,000 บาท
• B. 100,000 บาท
• C. 500,000 บาท ✓
• D. 1,000,000 บาท

Explanation: คำตอบที่ถูก: "500,000 บาท" มาตรา 77/4 กำหนดว่า มูลค่าของสัญญาตาม (1) และ (2) จะต้องกำหนดไม่น้อยกว่า 500,000 บาท ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "300,000 บาท" ผิด: มาตรา 77/4 ระบุจำนวนเงินขั้นต่ำไว้ที่ 500,000 บาท มิใช่ 300,000 บาท • "100,000 บาท" ผิด: มาตรา 77/4 กำหนดว่ามูลค่าของสัญญาต้องไม่น้อยกว่า 500,000 บาท • "1,000,000 บาท" ผิด: มาตรา 77/4 กำหนดขั้นต่ำไว้ที่ 500,000 บาท มิใช่ 1,000,000 บาท อ้างอิงตัวบท มาตรา 77/4: “มูลค่าของสัญญาตาม (1) และ (2) จะต้องกำหนดไม่น้อยกว่า 500,000 บาท”

มาตรา 77/4: “มูลค่าของสัญญาตาม (1) และ (2) จะต้องกำหนดไม่น้อยกว่า 500,000 บาท”

ข้อใดอธิบายหลักความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับการให้บริการตามมาตรา 78/1 (1) ได้ถูกต้อง

• A. การใช้บริการก่อนได้รับชำระราคาทำให้ความรับผิดทั้งหมดเกิดขึ้นทันทีโดยไม่แบ่งตามส่วน
• B. ความรับผิดทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อให้บริการเสร็จสิ้น แม้ยังไม่ได้รับชำระราคาค่าบริการ
• C. การออกใบกำกับภาษีก่อนได้รับชำระราคาไม่ทำให้เกิดความรับผิดจนกว่าจะได้รับชำระราคาค่าบริการ
• D. ความรับผิดทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อได้รับชำระราคาค่าบริการ แต่หากออกใบกำกับภาษีหรือใช้บริการก่อน ให้ความรับผิดเกิดขึ้นตามส่วนของการกระทำนั้น ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ความรับผิดทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อได้รับชำระราคาค่าบริการ แต่หากออกใบกำกับภาษีหรือใช้บริการก่อน ให้ความรับผิดเกิดขึ้นตามส่วนของการกระทำนั้น" มาตรา 78/1 (1) กำหนดหลักว่า ความรับผิดทั้งหมดเกิดเมื่อได้รับชำระราคาค่าบริการ แต่ถ้ามีการออกใบกำกับภาษีหรือใช้บริการก่อนรับชำระราคา ความรับผิดย่อมเกิดขึ้นตามส่วนของการกระทำนั้น ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "การใช้บริการก่อนได้รับชำระราคาทำให้ความรับผิดทั้งหมดเกิดขึ้นทันทีโดยไม่แบ่งตามส่วน" ผิด: มาตรา 78/1 (1) กำหนดให้ความรับผิดเกิดขึ้นตามส่วนของการกระทำนั้น ไม่ใช่เกิดขึ้นทั้งหมดโดยไม่แบ่งตามส่วน • "ความรับผิดทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อให้บริการเสร็จสิ้น แม้ยังไม่ได้รับชำระราคาค่าบริการ" ผิด: มาตรา 78/1 (1) กำหนดให้ความรับผิดทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อได้รับชำระราคาค่าบริการ โดยไม่ได้กำหนดให้เกิดเมื่อบริการเสร็จสิ้น • "การออกใบกำกับภาษีก่อนได้รับชำระราคาไม่ทำให้เกิดความรับผิดจนกว่าจะได้รับชำระราคาค่าบริการ" ผิด: มาตรา 78/1 (1) (ก) ระบุว่า หากออกใบกำกับภาษีก่อนได้รับชำระราคา ให้ถือว่าความรับผิดเกิดขึ้นเมื่อออกใบกำกับภาษีด้วย อ้างอิงตัวบท มาตรา 78/1: “ให้ความรับผิดทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อได้รับชำระราคาค่าบริการ” มาตรา 78/1: “เว้นแต่กรณีที่ได้มีการกระทำดังต่อไปนี้เกิดขึ้นก่อนได้รับชำระราคาค่าบริการ ก็ให้ถือว่าความรับผิดเกิดขึ้นเมื่อได้มีการกระทำนั้น ๆ ด้วย (ก) ได้ออกใบกำกับภาษี” มาตรา 78/1: “เว้นแต่กรณีที่ได้มีการกระทำดังต่อไปนี้เกิดขึ้นก่อนได้รับชำระราคาค่าบริการ” มาตรา 78/1: “(ข) ได้ใช้บริการไม่ว่าโดยตนเองหรือบุคคลอื่น” มาตรา 78/1: “ทั้งนี้ โดยให้ความรับผิดเกิดขึ้นตามส่วนของการกระทำนั้น ๆ แล้วแต่กรณี”

มาตรา 78/1: “ให้ความรับผิดทั้งหมดเกิดขึ้นเมื่อได้รับชำระราคาค่าบริการ”

ข้อใดอธิบายผลตามมาตรา 78/2 (1) ได้ถูกต้อง สำหรับการนำเข้าที่ไม่อยู่ในบังคับตาม (2) (3) หรือ (4) และเป็นกรณีไม่ต้องเสียอากรขาเข้าหรือได้รับยกเว้นอากรขาเข้า

• A. ความรับผิดเกิดขึ้นในวันที่มีการออกใบขนสินค้าตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากร ✓
• B. ความรับผิดเกิดขึ้นเมื่อทางราชการขายทอดตลอดหรือขายโดยวิธีอื่นเพื่อนำเงินมาชำระค่าใช้จ่าย
• C. ความรับผิดเกิดขึ้นเมื่อชำระอากรขาเข้า วางหลักประกัน หรือจัดให้มีผู้ค้ำประกันอากรขาเข้า
• D. ความรับผิดไม่เกิดขึ้นเพราะไม่ต้องเสียหรือได้รับยกเว้นอากรขาเข้า

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ความรับผิดเกิดขึ้นในวันที่มีการออกใบขนสินค้าตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากร" ตามมาตรา 78/2 (1) หากเป็นการนำเข้าที่ไม่อยู่ในบังคับตาม (2) (3) หรือ (4) และไม่ต้องเสียอากรขาเข้าหรือได้รับยกเว้นอากรขาเข้า ความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเกิดขึ้นในวันที่มีการออกใบขนสินค้าตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากร ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ความรับผิดเกิดขึ้นเมื่อทางราชการขายทอดตลอดหรือขายโดยวิธีอื่นเพื่อนำเงินมาชำระค่าใช้จ่าย" ผิด: เหตุขายทอดตลอดหรือขายโดยวิธีอื่นเป็นหลักเกณฑ์ตามมาตรา 78/2 (3) สำหรับของตกค้าง ไม่ใช่กรณีตามที่โจทย์กำหนด • "ความรับผิดเกิดขึ้นเมื่อชำระอากรขาเข้า วางหลักประกัน หรือจัดให้มีผู้ค้ำประกันอากรขาเข้า" ผิด: มาตรา 78/2 (1) กำหนดข้อยกเว้นว่า กรณีไม่ต้องเสียอากรขาเข้าหรือได้รับยกเว้นอากรขาเข้า ให้ถือว่าความรับผิดเกิดขึ้นในวันที่มีการออกใบขนสินค้า • "ความรับผิดไม่เกิดขึ้นเพราะไม่ต้องเสียหรือได้รับยกเว้นอากรขาเข้า" ผิด: มาตรา 78/2 (1) ยังคงให้ความรับผิดเกิดขึ้น โดยกำหนดให้เกิดในวันที่มีการออกใบขนสินค้า อ้างอิงตัวบท มาตรา 78/2: “เว้นแต่กรณีที่ไม่ต้องเสียอากรขาเข้าหรือได้รับยกเว้นอากรขาเข้า ก็ให้ถือว่าความรับผิดเกิดขึ้นในวันที่มีการออกใบขนสินค้าตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากร”

มาตรา 78/2: “เว้นแต่กรณีที่ไม่ต้องเสียอากรขาเข้าหรือได้รับยกเว้นอากรขาเข้า ก็ให้ถือว่าความรับผิดเกิดขึ้นในวันที่มีการออกใบขนสินค้าตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากร”

บริษัท ค. จำกัด เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียน ได้ให้ส่วนลดแก่ลูกค้าในขณะขายสินค้า โดยหักส่วนลดออกจากราคาสินค้าและแสดงการหักส่วนลดไว้ชัดแจ้งในใบกำกับภาษี ตามมาตรา 79 ต้องคำนวณมูลค่าฐานภาษีอย่างไร

• A. ไม่นำราคาสินค้าหลังหักส่วนลดมารวมในมูลค่าฐานภาษี
• B. ไม่นำส่วนลดดังกล่าวมารวมในมูลค่าฐานภาษี ✓
• C. ไม่นำเพียงกึ่งหนึ่งของส่วนลดดังกล่าวมารวมในมูลค่าฐานภาษี
• D. นำส่วนลดดังกล่าวมารวมในมูลค่าฐานภาษี

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ไม่นำส่วนลดดังกล่าวมารวมในมูลค่าฐานภาษี" ข้อเท็จจริงที่ว่าให้ส่วนลดในขณะขาย หักออกจากราคาสินค้า และแสดงไว้ชัดแจ้งในใบกำกับภาษี เข้าเงื่อนไขมาตรา 79 (1) จึงไม่นำส่วนลดดังกล่าวมารวมในมูลค่าฐานภาษี ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ไม่นำราคาสินค้าหลังหักส่วนลดมารวมในมูลค่าฐานภาษี" ผิด: มาตรา 79 กำหนดให้ฐานภาษีเป็นมูลค่าทั้งหมดที่ได้รับหรือพึงได้รับ และยกเว้นไม่ให้รวมเฉพาะส่วนลดที่เข้าเงื่อนไข • "ไม่นำเพียงกึ่งหนึ่งของส่วนลดดังกล่าวมารวมในมูลค่าฐานภาษี" ผิด: มาตรา 79 (1) ระบุไม่ให้รวมส่วนลดหรือค่าลดหย่อนดังกล่าว โดยไม่ได้กำหนดให้ยกเว้นเพียงกึ่งหนึ่ง • "นำส่วนลดดังกล่าวมารวมในมูลค่าฐานภาษี" ผิด: มาตรา 79 (1) กำหนดว่า มูลค่าของฐานภาษีไม่ให้รวมส่วนลดที่ให้ในขณะขาย หักออกจากราคา และแสดงไว้ชัดแจ้งในใบกำกับภาษี อ้างอิงตัวบท มาตรา 79: “มูลค่าของฐานภาษีไม่ให้รวมถึง (1) ส่วนลดหรือค่าลดหย่อนที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนได้ลดให้ในขณะขายสินค้าหรือให้บริการและได้หักส่วนลดหรือค่าลดหย่อนดังกล่าวออกจากราคาสินค้าหรือราคาค่าบริการ โดยได้แสดงให้เห็นไว้ชัดแจ้งว่าได้มีการหักส่วนลดหรือค่าลดหย่อนไว้ในใบกำกับภาษีในแต่ละครั้งที่ออกแล้ว”

มาตรา 79: “มูลค่าของฐานภาษีไม่ให้รวมถึง (1) ส่วนลดหรือค่าลดหย่อนที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนได้ลดให้ในขณะขายสินค้าหรือให้บริการและได้หักส่วนลดหรือค่าลดหย่อนดังกล่าวออกจากราคาสินค้าหรือราคาค่าบริการ โดยได้แสดงให้เห็นไว้ชัดแจ้งว่าได้มีการหักส่วนลดหรือค่าลดหย่อนไว้ในใบกำกับภาษีในแต่ละครั้งที่ออกแล้ว”

บริษัท ค. จำกัด เลิกประกอบกิจการ โดยในวันเลิกประกอบกิจการยังมีสินค้าคงเหลือที่มีไว้ในการประกอบกิจการ ตามมาตรา 79/3 ต้องถือมูลค่าฐานภาษีของสินค้าดังกล่าวอย่างไร

• A. ให้ถือมูลค่าตามบัญชีในวันเลิกประกอบกิจการ
• B. ให้ถือราคาตลาดในวันที่ซื้อสินค้า
• C. ให้ถือราคาตลาดในวันเลิกประกอบกิจการ ✓
• D. ให้ถือต้นทุนที่ซื้อสินค้ามา

Explanation: คำตอบที่ถูก: "ให้ถือราคาตลาดในวันเลิกประกอบกิจการ" กรณีนี้บริษัทมีสินค้าคงเหลือ ณ วันเลิกประกอบกิจการ จึงเข้ากรณีมาตรา 79/3 (5) ซึ่งกำหนดให้มูลค่าฐานภาษีถือราคาตลาดในวันเลิกประกอบกิจการ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ให้ถือมูลค่าตามบัญชีในวันเลิกประกอบกิจการ" ผิด: มาตรา 79/3 (5) ระบุให้ถือราคาตลาดในวันเลิกประกอบกิจการ ไม่ได้กำหนดให้ใช้มูลค่าตามบัญชี • "ให้ถือราคาตลาดในวันที่ซื้อสินค้า" ผิด: มาตรา 79/3 (5) กำหนดวันที่ใช้อ้างอิงราคาตลาดไว้เป็นวันเลิกประกอบกิจการ • "ให้ถือต้นทุนที่ซื้อสินค้ามา" ผิด: มาตรา 79/3 (5) กำหนดให้ถือราคาตลาดในวันเลิกประกอบกิจการ มิใช่ต้นทุนที่ซื้อสินค้ามา อ้างอิงตัวบท มาตรา 79/3: “การขายสินค้าในกรณีผู้ประกอบการมีสินค้าคงเหลือและหรือมีทรัพย์สินที่ผู้ประกอบการมีไว้ในการประกอบกิจการ ณ วันเลิกประกอบกิจการ มูลค่าของฐานภาษีให้ถือตามราคาตลาดในวันเลิกประกอบกิจการ”

มาตรา 79/3: “การขายสินค้าในกรณีผู้ประกอบการมีสินค้าคงเหลือและหรือมีทรัพย์สินที่ผู้ประกอบการมีไว้ในการประกอบกิจการ ณ วันเลิกประกอบกิจการ มูลค่าของฐานภาษีให้ถือตามราคาตลาดในวันเลิกประกอบกิจการ”

ข้อใดเป็นสินค้าที่อยู่ในความหมายของคำว่า “ผลิตภัณฑ์น้ำมัน” ตามมาตรา 79/6

• A. ก๊าซปิโตรเลียมเหลวที่หน่วยงานอื่นได้กำหนดราคาขายปลีกไว้
• B. น้ำมันเบนซินที่คณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดได้กำหนดเฉพาะราคาขายส่งไว้
• C. น้ำมันดีเซลที่คณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดไม่ได้กำหนดราคาขายปลีกไว้
• D. น้ำมันดีเซลที่คณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดได้กำหนดราคาขายปลีกไว้ ✓

Explanation: คำตอบที่ถูก: "น้ำมันดีเซลที่คณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดได้กำหนดราคาขายปลีกไว้" มาตรา 79/6 ให้ความหมายของ “ผลิตภัณฑ์น้ำมัน” รวมถึงน้ำมันดีเซล โดยต้องเป็นสินค้าที่คณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดได้กำหนดราคาขายปลีกไว้ ตัวเลือกอื่นผิดเพราะ • "ก๊าซปิโตรเลียมเหลวที่หน่วยงานอื่นได้กำหนดราคาขายปลีกไว้" ผิด: มาตรา 79/6 ระบุเฉพาะสินค้าที่คณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดได้กำหนดราคาขายปลีกไว้ • "น้ำมันเบนซินที่คณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดได้กำหนดเฉพาะราคาขายส่งไว้" ผิด: มาตรา 79/6 ระบุเงื่อนไขว่าต้องเป็นสินค้าที่กำหนดราคาขายปลีกไว้ มิใช่ราคาขายส่ง • "น้ำมันดีเซลที่คณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดไม่ได้กำหนดราคาขายปลีกไว้" ผิด: มาตรา 79/6 กำหนดว่าเป็นผลิตภัณฑ์น้ำมันเฉพาะสินค้าที่คณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดได้กำหนดราคาขายปลีกไว้ อ้างอิงตัวบท มาตรา 79/6: “คำว่า “ผลิตภัณฑ์น้ำมัน” หมายความว่า น้ำมันเบนซิน น้ำมันก๊าด น้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับเครื่องบินไอพ่น น้ำมันดีเซล น้ำมันเชื้อเพลิงหนัก น้ำมันเตา น้ำมันหล่อลื่น ก๊าซปิโตรเลียมเหลว และผลิตภัณฑ์น้ำมันอื่น ทั้งนี้ เฉพาะสินค้าที่คณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดได้กำหนดราคาขายปลีกไว้”

มาตรา 79/6: “คำว่า “ผลิตภัณฑ์น้ำมัน” หมายความว่า น้ำมันเบนซิน น้ำมันก๊าด น้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับเครื่องบินไอพ่น น้ำมันดีเซล น้ำมันเชื้อเพลิงหนัก น้ำมันเตา น้ำมันหล่อลื่น ก๊าซปิโตรเลียมเหลว และผลิตภัณฑ์น้ำมันอื่น ทั้งนี้ เฉพาะสินค้าที่คณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดได้กำหนดราคาขายปลีกไว้”